SB 06.16.42 Jak system religijny, który budzi zazdrość o własną jaźń i innych, może być korzystny dla nas i dla innych? Cóż mogło by być pomyślnego w przestrzeganiu takiego systemu? Co naprawdę można by przez to zyskać? Poprzez sprawianie bólu sobie z powodu samo zazdrości i sprawianie bólu innym, budzi się jedynie Twój gniew i praktykuje bezbożność.
06.16.42 Znaczenie: Każdy system religijny poza procesem bhagavata-dharmy – służeniem jako wieczny sługa Najwyższej Osobie Boga – jest systemem polegającym na zawiści o swoją własną jaźń i innych. Na przykład, jest wiele systemów religijnych, w których polecane są ofiary zwierzęce.
Takie ofiary zwierzęce są niepomyślne zarówno dla tego, kto spełnia ofiarę, jak i dla zwierzęcia. Chociaż czasami zezwala się na ofiary zwierzęce przed boginią Kali i jedzenie mięsa tego zwierzęcia, zamiast kupowania mięsa z rzeźni, to pozwolenie na zjedzenie mięsa po spełnieniu ofiary w obecności bogini Kali nie jest poleceniem Najwyższej Osoby Boga. Jest to jedynie zezwolenie dla nieszczęsnych osób, które nie porzucą jedzenia mięsa. Celem tego jest ograniczenie ich pragnienia nieograniczonego jedzenia mięsa.
Taki system religijny jest potępiony.
Dlatego Krsna mówi,
sarva-dharman parityajya mam ekam śaranam vraja: "
Porzuć wszelkie inne obowiązki i podporządkuj się Mnie."Takie jest ostatnie słowo religii.
Ktoś może argumentować to w ten sposób, że ofiary zwierzęce polecane są w Vedach. To zalecenie jednakże jest ograniczeniem. Bez wedyjskiego ograniczenia dotyczącego kupna mięsa, ludzie będą kupować mięso na jarmarku, na którym będzie pełno sklepów mięsnych i zwiększy się ilość rzeźni. Aby to ograniczyć, czasami Vedy mówią, że można jeść mięso po złożeniu w ofierze przed boginią Kali takiego nieznacznego zwierzęcia jak koza. W każdym razie system religii, w którym polecane są ofiary zwierzęce, jest niepomyślny tak dla tych którzy spełniają ofiarę, jak i dla zwierząt. Zazdrosne osoby, które w sposób ostentacyjny spełniają ofiary zwierzęce, potępione są w Bhagavad-gicie (16.17) w ten sposób:
atma-sambhavitah stabdha dhana-mana-madanvitah
yajante nama-yajnais te dambhenavidhi-purvakam
"Zadowoleni z siebie i zawsze zuchwali, omamieni bogactwem i fałszywą dumą, spełniają czasami tzw. ofiary, nie przestrzegając żadnych zasad czy przepisów." Czasami ofiary zwierzęce spełniane są z wielkimi przygotowaniami do wielbienia bogini Kali, ale takie festiwale, chociaż spełniane w imię yajni, w rzeczywistości nie są yajną, gdyż yajna oznacza zadowolenie Najwyższej Osoby Boga.
Dlatego szczególnie dla tego wieku polecone jest
yajnaih sankirtana-prayair yajanti hi sumedhasah: osoby inteligentne powinny zadowalać yajna-purusę, Visnu, poprzez intonowanie mantry Hare Krsna. Jednakże osoby zazdrosne zostały potępione przez Najwyższą Osobę Boga w ten sposób.
ahankaram balam darpam kamam krodham ca samśritah
mam atma-para-dehesu pradvisanto 'bhyasuyakah
tan aham dvisatah kruran samsaresu naradhaman
ksipamy ajasram aśubhan asurisv eva yonisu
"Zwiedzeni przez fałszywe ego, siłę, dumę, pożądanie i złość, demony stają się zazdrosne o Mnie, Najwyższą Osobę Boga, który przebywam w ich ciałach i w ciałach innych, bluźnią przeciwko prawdziwej religii. Takie zazdrosne i szkodliwe, najniższe spośród rodzaju ludzkiego osoby, ciskane są przez Mnie w ocean egzystencji materialnej, pomiędzy różne demoniczne gatunki życia." (Bg. 16.18-19).
Jak wskazują na to słowa tava kopah, Najwyższa Osoba Boga potępia takie osoby. Osoba, która popełnia morderstwo, jest zazdrosna o siebie, jak również o osobę, którą zabija, gdyż następstwem popełnienia morderstwa jest to, że zostanie zaaresztowana i powieszona. Jeśli ktoś przekracza prawa ustanowione przez rząd wybrany przez obywateli, może uniknąć kary śmierci ze strony rządu, ale nie jest w stanie uniknąć praw Boga. Zabójca zwierzęcia musi zostać zabity w swym następnym życiu przez to samo zwierzę. Takie jest prawo natury.
Należy przestrzegać instrukcji Najwyższego Pana:
sarva-dharman parityajya mam ekam śaranam vraja. Jeśli ktoś przestrzega jakiegoś innego systemu religii, na tek wiele różnych sposobów podlega karze Najwyższej Osoby Boga. Więc jeśli ktoś przestrzega jakiegoś wymyślonego systemu religii, jest nie tylko zazdrosny o innych, lecz również o samego siebie.
Zatem jego system religijny jest bezużyteczny. Śrimad-Bhagavatam (1.2.8 ) mówi:
dharmah svanusthitah pumsam visvaksena-kathasu yah
notpadayed yadi ratim śrama eva hi kevalam
"Zajęcia zawodowe [dharma], które człowiek spełnia odpowiednio do swej pozycji, są tak długo bezużyteczne, jak długo nie wzbudzają sobą przyciągania do przekazu Osoby Boga." Przestrzeganie systemu religii, który nie budzi świadomości Krsny, czyli świadomości Boga, jest jedynie stratą czasu i energii.
Bez znaczenia jest nazwa systemu religijnego: judaizm, chrześcijaństwo, hinduizm czy islam - jeżeli zwierzęta zabijane są w imię tej religii jest ona bezużyteczna.
