Przemyslenia na temat Harinama Sankirtana

[Purnaprajna]

Cha, cha! Prabhuji, błagam Cię! Tylko nie sentymentalne kicze!

[Martanda Dasa]

[Martanda Dasa]

[Martanda Dasa]

Śrila Prabhupada, CC.Madhya-lila, Rozdz. 16, tekst 72, część objaśnienia.

Dla bhakty klasy środkowej intonowanie świętego imienia stanowi wielką atrakcję i dzięki intonowaniu wznosi się on na platformę miłości. Jeśli ktoś intonuje święte imię Pana z wielkim przywiązaniem, może zrozumieć swą pozycję wiecznego sługi mistrza duchowego, innych Vaisnavów i Samego Krsny. Tak więc środkowej klasy Vaisnava uważa siebie za krsna-dasa, sługę Krsny. Dlatego uczy on świadomości Krsny niewinnych neofitów i podkreśla znaczenie intonowania maha-mantry Hare Krsna. Bhakta środkowej klasy może zidentyfikować niewielbiciela czy bhaktę mającego motywacje. Bhakta z motywacjami czy niewielbiciel znajdują się na platformie materialnej i nazywani są prakrta. Bhakta środkowej klasy nie obcuje z takimi materialistycznymi ludźmi. Rozumie jednak, że Najwyższa Osoba Boga i wszystko, co z Nim związane, są na tej samej transcendentalnej platformie. W istocie nie należą do świata doczesnego.

[Purnaprajna]

Dlatego uczy on świadomości Krsny niewinnych neofitów i podkreśla znaczenie intonowania maha-mantry Hare Krsna. [...]

Bhakta z motywacjami czy niewielbiciel znajdują się na platformie materialnej i nazywani są prakrta. Bhakta środkowej klasy nie obcuje z takimi materialistycznymi ludźmi.

Czy mógłbyś Prabhu wyjaśnić nam, co Śrila Prabhupada ma na myśli mówiąc, że bhakta środkowej klasy nie obcuje z materialistycznymi bhaktami i niewielbicielami, jednocześnie pisząc, że uczy on świadomości Kryszny materialistycznych neofitów/kanistha/prakrita bhaktów, którzy zawsze charakteryzują się posiadaniem materialnych motywacji? Innymi słowy, w jaki sposób można pogodzić jednoczesne uczenie kogoś, z nie obcowaniem z nim?

[Martanda Dasa]

Jeżeli wielbiciel środkowej klasy (madhyama-adhikari) jest na tyle mocny w swojej sadhanie (praktyce), aby dawać swoje towarzystwo, podkreślając znaczenie intonowania maha-mantry Hare Kryszna, to może uczyć on świadomości Kryszny niewinnych neofitów. Jest różnica pomiędzy niewinnym neofitą, a bhaktą z materialnymi motywacjami (prakrita-bhakta) i dlatego Śrila Prabhupada używa tych słów "niewinny neofita".

[Purnaprajna]

Jeżeli wielbiciel środkowej klasy (madhyama-adhikari) jest na tyle mocny w swojej sadhanie (praktyce), aby dawać swoje towarzystwo, podkreślając znaczenie intonowania maha-mantry Hare Kryszna, to może uczyć on świadomości Kryszny niewinnych neofitów. Jest różnica pomiędzy niewinnym neofitą, a bhaktą z materialnymi motywacjami (prakrita-bhakta) i dlatego Śrila Prabhupada używa tych słów "niewinny neofita".

Dziękuję Prabhu za odpowiedź. W trakcie jej czytania, pojawiły się w moim umyśle następne wątpliwości, o których rozwianie, uprzejmie bym prosił.

1) Czy powyższe oznacza, że madhyama-adhikari może tylko dawać swoje towarzystwo i nauczać "niewinnych neofitów", natomiast nie obcuje i nie naucza ludzi spoza tej kategorii, ponieważ posiadają oni materialne pragnienia i motywacje? Jak zrozumieć to w świetle nauczania np. na programach otwartych, publicznych harinamach, czy nauczania w formie rozprowadzania transcendentalnej literatury, nie czyniąc rozróżnień pomiędzy, "niewinnym neofitą", prakrita-bhaktą, czy nawet rzeźnikiem?

Ponownie więc pojawia się to samo, co poprzednio pytanie, w jaki sposób madhyama-adhikari może pogodzić nauczanie materialistycznych ludzi, jednocześnie nie obcując z nimi? Czy jest możliwe, że odpowiedź na tą pozorną sprzeczność kryje się we właściwym zrozumieniu słowa "obcować"?

2) Czy mógłbyś Prabhu wyjaśnić, jaka jest dokładnie różnica pomiędzy "niewinnym neofitą", a "prakrita-bhaktą"? Czy "niewinny neofita" to człowiek, który nie posiada już materialnych pragnień i motywacji? Pytam, bo wydaje mi się, że sam Śrila Prabhupada używa wymiennie tych nazw, traktując je jako synonimy, mówiąc, że neofita, czyli inaczej prakrita-bhakta także ma materialne motywy. Przykładowo:

"W Śrimad Bhagavatam (11.2.47) jest powiedziane:
arcayam eva haraye pujam yah śraddhayehate
na tad-bhaktesu canyesu sa bhaktah prakrtah smrtah

"Osoba która z wielką wiarą wielbi Bóstwo w świątyni, ale nie wie, jak zachowywać się w stosunku do innych bhaktów lub ogółu ludzi, jest zwana prakrta-bhaktą, czyli kanistha-adhikari." Prakrta-bhakta, czyli bhakta neofita, jest nadal na platformie materialnej. (zn. do ŚB. 7.14.39)

Cztery klasy bhaktów neofitów którzy zbliżają się do Najwyższej Osoby Boga, aby ofiarować Mu służbę oddania z powodu jakichś materialnych motywacji, nie są czystymi bhaktami, ale rzeczą pomyślną dla takich materialistycznych bhaktów jest to, że czasami porzucają swe materialne pragnienia i stają się czystymi. (zn. do ŚB. SB 6.9.44)

Prabhupada: Neofita oznacza kanistha-adhikari. Dobrze czczi Bóstwa, ale nie lubi czynić dobra innym. Nie wie też kim jest Wajsznawa. On jest neofitą. [...]On jest prakrita. (rozmowa w ogrodzie, 6.9.1976, Wrindawana)

Istnieją trzy klasy wielbicieli, mianowicie prakrta ("niewinni neofici"? - mój przyp.), madhyama i maha-bhagavata. Prakrta bhaktowie, czyli bhaktowie trzeciej klasy , wielbią Pana w świątyni nie mając jakiejś szczególnej wiedzy o Panu ani też o wielbicielach Pana. (zn. do ŚB 1.18.16)

"Atrakcja i miłość są ostatecznym celem służby oddania. Różne etapy oddania uzależnione są od stopnia takiej atrakcji i miłości do Boga - neoficki (prakrita? -mój dopisek), środkowy i doskonały." (zn. do Cc. Madhya-lila 16.72)

Prakrta, czyli bhakta materialistyczny, nie studiuje wytrwale śastr i nie usiłuje zrozumieć rzeczywistego standardu czystej służby oddania. Wskutek tego nie okazuje właściwego szacunku bhaktom zaawansowanym. Może jednak przestrzegać zasad regulujących, których nauczył się od swego mistrza duchowego lub od swej rodziny zaangażowanej w wielbienie Bóstwa. Należy uważać, że jest on na platformie materialnej, chociaż próbuje robić postęp w służbie oddania. Taka osoba jest bhakta-prayą [bhaktą neofitą], czyli bhaktabhasą, gdyż w niewielkim stopniu jest oświecona filozofią Vaisnava. (Cc. Madhya-lila 22.74)

[Martanda Dasa]

Dla mnie kluczowym słowem jest "niewinny", które wskazuje na osobę, która dopiero zaczyna proces świadomości Kryszny, i która jest chętna do otrzymania wskazówek oraz instrukcji jak robić postęp w służbie oddania dla Kryszny.

Prakrita-bhakta to już ktoś, kto wie jak "klaskać w ręce" czyli umie robić mudry, zna mantry, mula mantry itd., ale jeżeli kurczowo się trzyma swoich materialnych przywiązań i tym samym nie chce robić postępu po to, aby usytuować się na płaszczyźnie madhyama-adhikari, a później uttama-adhikari, to taka osoba jest bardziej niebezpieczna w obcowaniu niż "niewinny neofita", ponieważ neofita chce robić postęp w świadomości Kryszny.

Niewinność wskazuje również na pokorę, w której znajduje się zrozumienie naszej upadłej pozycji oraz entuzjazm do wykonywania czynności, które zadowalają Guru i Krysznę.

[Purnaprajna]

Dla mnie kluczowym słowem jest "niewinny", które wskazuje na osobę, która dopiero zaczyna proces świadomości Kryszny, i która jest chętna do otrzymania wskazówek oraz instrukcji jak robić postęp w służbie oddania dla Kryszny.

Prakrita-bhakta to już ktoś, kto wie jak "klaskać w ręce" czyli umie robić mudry, zna mantry, mula mantry itd., ale jeżeli kurczowo się trzyma swoich materialnych przywiązań i tym samym nie chce robić postępu po to, aby usytuować się na płaszczyźnie madhyama-adhikari, a później uttama-adhikari, to taka osoba jest bardziej niebezpieczna w obcowaniu niż "niewinny neofita", ponieważ neofita chce robić postęp w świadomości Kryszny.

Dziękuję bardzo za odpowiedź, Prabhu. Twoje słowa zainspirowały mnie do dokładnego przeczytania całego znaczenia do Cc. Madhya 16.72, z którego pochodzi Twój cytat. Po zrobieniu tego, doszedłem do wniosku, że w znaczeniu tym Śrila Prabhupada używa słowa prakrita, nie w sensie pierwszej z trzech kategorii bhaktów (kaniszta-adhikari), ale w sensie ludzi zazdrosnych o Krysznę i Jego bhaktów, czyli dwiszatsu. Podobnie, "niewinni bhaktowie", nie odnosi się do kanisztów-adhikari, ale do baliśeszu, czyli do podobnym niewinnym dzieciom, pozbawionych wiedzy ludzi. Staje się to jasnym po przeczytaniu całego znaczenia i kontekstu zacytowanego przez Ciebie fragmentu, którego punktem wyjściowym jest werset ze Śrimad-Bhagawatam 11.2.46:

iśvare tad adhinesu baliśesu dvisatsu ca
prema-maitri-krpopeksa yah karoti sa madhyamah

"Środkowej klasy Vaisnava musi kochać Boga, zawierać przyjaźń z bhaktami, udzielać instrukcji niewinnym i odrzucać zazdrosnych."

W innym miejscu, Śrila Prabhupada w ten sposób wyjaśnia znaczenie słowa baliśeszu: "Baliśa oznacza nieświadomych i pozbawionych wiedzy ludzi (ang. ignorant), którzy nie wiedzą czym jest świadomość Kryszny. Tacy ludzie są zwani baliśa, taki jak dziecko. Dziecko jest zwane baliśa."

Śrila Prabhupada poświęca całą środkową część znaczenia na opisanie cech charakteryzujących materialistyczne i zazdrosne o Krysznę i Jego bhaktów osoby (dwiszatsu), takich jak np. chciwość, pragnienie niezależnego od Kryszny zadowalania zmysłów, uważanie Bóstwa w świątyni za martwy kamień, uważanie Wajsznawę za zwykła osobę, uważanie maha-mantry za materialny dźwięk itd., itp. Mówi, że są to przeszkody na ścieżce samorealizacji, a obcowanie z osobami posiadającymi powyższe cechy może zniszczyć służbę oddania.

Odpowiadając więc, z Twoją pomocą Prabhu, na moje własne pytanie, madhyama-adhikari "uczy świadomości Krsny niewinnych neofitów (czyt.baliśya - mój przypisek) i podkreśla znaczenie intonowania maha-mantry". Jednocześnie, madhyama-adhikari "nie obcuje z materialistycznymi ludźmi" (czyt. dwiszatsu - mój przyp). "Nie obcuje" (ang. org. "does not mix" - nie miesza się) jest tłumaczeniem sanskryckiego słowa upekszana (z powyżej cytowanego wersetu ze ŚB), które oznacza "odrzucać", "lekceważyć", "ignorować", "nie brać pod uwagę", "pomijać" i "patrzeć ponad coś". To "nie obcowanie" nie polega na zakazie fizycznego kontaktu z nimi, poprzez np. zaprzestanie chodzenia do sklepu, urzędu, czy zaprzestania podawania ręki członkom najbliższej rodziny będącym w kategorii dwiszatsu, ale oznacza raczej nie przyjmowanie towarzystwa, czyli mentalne ignorowanie i nie przyjmowanie za swoje, powyższych materialistycznych cech, które stanowią przeszkodę w służbie oddania.

Dziękując Ci Prabhu za inspirację do studiowania słów Śrila Prabhupada, chciałbym Cię zapytać, czy uznałbyś powyższe zrozumienie za poprawne i sensowne?

[Adam Katowice]

"Nie obcuje" (ang. org. "does not mix" - nie miesza się) jest tłumaczeniem sanskryckiego słowa upekszana (z powyżej cytowanego wersetu ze ŚB), które oznacza "odrzucać", "lekceważyć", "ignorować", "nie brać pod uwagę", "pomijać" i "patrzeć ponad coś". To "nie obcowanie" nie polega na zakazie fizycznego kontaktu z nimi, poprzez np. zaprzestanie chodzenia do sklepu, urzędu, czy zaprzestania podawania ręki członkom najbliższej rodziny będącym w kategorii dwiszatsu, ale oznacza raczej nie przyjmowanie towarzystwa, czyli mentalne ignorowanie i nie przyjmowanie za swoje, powyższych materialistycznych cech, które stanowią przeszkodę w służbie oddania.

Drogi Prabhu, czy możesz to jeszcze jakoś rozwinąć. Jest to dla mnie bardzo interesujące, i chyba ważne ogólnie, gdyż jak rozumiem, kluczowe jest zatem nie przyjmowanie cech materialistycznych, a jak najbardziej akty zewnętrzne, i wewnętrzne, do pewnego stopnia, emocjonalne, jak czułość, czy ciepło, np. dla Mamy, Rodziców, jak najbardziej mogą być, i zapewne powinny być, przy powitaniu, pożegnaniu, bytowaniu.
Jednak taki jak najbardziej pozytywnie sielankowy układ jest mi trochę trudniejszy w zrozumieniu w odniesieniu do słów Mahaprabhu o tym (jak mniej więcej sobie to przypominam), że lepiej być zamkniętym w klatce z lwami i tygrysami, niż przebywać z osobami materialistycznymi, gdyż te pierwsze pozbawią tylko ciała, a te drugie świadomości (w domyśle bhaktowskiej)?
Tak pro forma dodam, że to nie dyskusyjny podjazd, ale proste dociekanie