Mathura pisze:Wynika z tego, że aby móc w pełni rozkoszować się uczestnictwem w rozrywkach Kryszny, trzeba być przysłoniętym przez Yogamayę. Mieszkańcy Goloki nie wiedzą, że jest On Bogiem.
Ale my wiemy. Wiedzieli o tym również acaryowie, choćby sześciu Goswamich. Napisali wszak o Krysznie tak wiele. Uczestniczyli w Jego rozrywkach w duchowym świecie i jednocześnie, w tym samym czasie, opisywali Go jako Boga. Byli więc świadomi tego kim jest Kryszna.
Czy byli oni więc przysłonięci przez Yogamayę i jednocześnie nie byli?
Mam nadzieję, że rozumiecie o co mi chodzi?
Spróbujmy przybliżyć tę kwestię za pomocą następującej analogii. Żona ma miłosny związek z jej mężem. Ten mężczyzna jest jej mężem, kochankiem, przyjacielem i ojcem jej dzieci. Nie ma ona problemu z jednoczesnym postrzeganiem tej samej osoby, w jego różnych rolach, w zależności od sytuacji.
Jednak kiedy będzie mówiła o swoim mężu swoich dzieciom, to nie będzie mówiła o nim jako o swoim kochanku, tylko o ich ojcu. Ktoś mógłby zapytać, a niby dlaczego nie miałaby mówić o nim do nich jako o swoim kochanku, skoro jest to prawda? A dlatego, ponieważ jej dzieci mają ojcowski związek z jej mężem, a nie rasę małżeńską i z tego powodu, nie będą w stanie zrozumieć, o czym mówi ich matka.
Podobnie dzieje się, kiedy będący w nastroju gopi aczarjowie, przychodzą tu z polecenia Pana , aby nauczać o związku z Kryszną i rozwinięciu do Niego miłości. Zwracają się do uwarunkowanych dusz w sposób umożliwiający im zrozumienie tego, o kim i o czym mówią. Uwarunkowane dusze muszą najpierw zrozumieć supremację Osoby Boga, nad nimi, Jego sługami. Dopiero po zrozumieniu tych podstaw, stopniowo dzięki procesowi sadhana-bhakti, mogą wznosić się w swoim zrozumieniu i rozwinąć duchową rasę.
Teologiczne szczegóły opisujące tę sytuację, mogą być przedstawione w ten sposób. Sześciu Goswamich brało udział, w propagującej najwyższą z możliwych ras rozrywce sankirtanu Śri Caitanji Mahaprabhu, który jest samym Radhą i Kryszną. Gaura-lila nie jest różna od Kryszna-lila. Dlatego Goswami nigdy nie są pod wpływem energii zewnętrznej, ale zawsze wewnętrznej.
Na polecenie Mahaprabhu wykonywali oni działalność misyjną mającą na celu wyzwolenie wszystkich uwarunkowanych dusz, które nie mają pojęcia o celu życia i ich prawdziwej tożsamości duchowej, która zawiera w sobie specyficzną rasę z Kryszną. Aczkolwiek sami byli zawsze pogrążeni w nastroju gopi, to dla naszej korzyści przyjęli pozycję wyrzeczonych osób, aby wskazać nam proces prowadzący do osiągnięcia ostatecznego celu życia, jakim jest Kryszna-prema.
Na czym oparty jest ten proces? Na literaturze wedyjskiej.
Śrila Prabhupada wyjaśnia: "Bhakti rozwija się dzięki postępowaniu zgodnemu z filozofią Vedanty. Oznajmia to Śrimad-Bhagavatam (1.2.12):
tac chraddadhana munayo jnana-vairagya-yuktaya
paśyanty atmani catmanam bhaktya śruta-grhitaya
(
"Głęboko dociekliwy student albo mędrzec, bogaty w wiedzę i wolny od przywiązań, realizuje tę Absolutną Prawdę przez pełnienie służby oddania w oparciu o to, co usłyszał z Vedanta-śruti.")
W wersecie tym bardzo ważne są słowa bhaktya śruta-grhitaya, gdyż oznaczają one, że
bhakti musi być oparta na filozofii Upanisadów i vedanta-sutry."
O czym więc mówi Vedanta? Wiedza wedyjska jest przedstawiona w formie zwanej
vastu-trayą, czyli trój-zrozumienia sambandhy (związku), abhidheyi (procesu) i prayojany (rezultatu). Upaniszady omawiają pięć tematów, gdzie trzy pierwsze z nich należą do kategorii sambhandy, a dwa następne do abhidheji i prayojany. Pierwsze dwa punkty sambhadhy Upaniszadów ustanawiają najpierw najwyższą pozycję Boga (naturę Brahmana), oraz naszego (jiv) z Nim związku, jako służącej sprawianiu Mu przyjemności energii.
Podobnie w Dasa-mula, z 10 prawd, osiem opisuje sambandhę, jedna abhidheyę i jedna prayojanę. Pierwsza prawda Dasa-muli ustanawia autorytet śastr, jako jedynego źródła wiedzy o Prawdzie Absolutnej, a druga
Krysznę, jako wszechpotężnego Najwyższego Osobowego Boga.
Taki jest proces przedstawiania Kryszny uwarunkowanym duszom. Jak widać z powyższego, ustanowienie sambandha-jnany jest niezwykle ważne dla uwarunkowanej duszy. Bez ustanowienia sambandha-jnany w postaci Boga jako Najwyższego Mistrza, a jivy jako Jego sługi, nie ma w ogóle kwestii rozpoczęcia prawidłowej praktyki służby oddania (abhidheyi) i osiągnięcia Kryszna-premy (prayojany).
Aczarjowie o tym wiedzą i choć mogą być w nastroju gopi, nie prezentują go publicznie, gdyż wypełniają oni specyficzną misję/
lila Kryszny, której celem jest stopniowe doprowadzenie uwarunkowanych dusz do Kryszna-premy, a nie zrobienie z nich, pozbawionych sambandha-jnany sahadżijów, podczas 7 dniowego, płatnego kursu jogi.