Drodzy waisznawowie,
zastanawia mnie czy literatura wedyjska, którą znamy jest tylko dla nas, tzn. dla mieszkańców Ziemi i "okolic", czy też istnieje np. odpowiednik Mahabharaty, Ramajany w innych światach?
Odpowiedz znajduje się w samej Mahabharacie tłumaczonej z sanskrytu przez Hridayanandę Goswamiego Maharadża, którą prezentuje kurier Nama Hata.
Cytat z numeru 42:
"Na nalegania cesarza Dżanamedżaja i tysięcy braminów, Wjasadewa nauczył tej wielkiej historii swojego ucznia Wejśampajanę, który siedział blisko swojego nauczyciela. Później, siedząc na uczonym zebraniu podczas ofiary króla Dżanamedżaja, mędrzec Weiśampajana, po kilkakrotnie ponawianych prośbach, wypowiedział Mahabharatę w przerwach ofiary.
Tak więc, ta wielka kronika, wypowiedziana przez wyniosłego mędrca Wjasę, zawiera potęgę rozwoju dynastii Kuru, niezwykłą czystość Gandhari, mądrość Widury, determinację Kunti, chwałę Śri Kryszny, niezachwianą wierność Pandawów i niegodziwe czyny synów Dhritarasztry. Uczeni mówią, że najpierw Wjasa zapisał zasadniczą historię Mahabharaty, bez mniejszych epizodów, w dwudziestu czterech tysiącach wersetów, podsumowując główne wydarzenia oraz część historii w pojedynczym rozdziale składającym się ze stu pięćdziesięciu wersetów. Następnie nauczył tej historii swego własnego syna Śukę i innych kwalifikowanych uczniów.
Mędrzec skompilował także wersję Mahabharaty dla półbogów w sześciu milionach wersetów oraz w trzech milionach wersetów. Przodkowie otrzymali półtora miliona wersetów, Rakszasowie i Jakszasowie milion czterysta tysięcy wersetów, a ludzkie społeczeństwo sto tysięcy wersetów. Narada Muni objawił ją półbogom, Asita Dewala przodkom, a Śuka, syn Wjasy, nauczył jej Gandharwów i Jakszasów. "
