NAMA-HATTA

W języku sanskryckim, wyrazem okre?laj?cym zwykły akt wiary w egzystencję Boga, jest słowo Astikya. Monier-Williams tłumaczy je jako wiara w Boga, pobożno?ć, wierno?ć (ang. belief in God, piety, faithfulness). Słowo Astikyam napotykamy w Bhagavad-gicie 18.42, jako jedn? z bramińskich cech. ?rila Prabhupada tłumaczy je jako "religijno?ć".

Słowo ?raddhA, które często tłumaczone jest po prostu jako "wiara", ma natomiast o wiele głębsze i szersze znaczenie niż Astikya. ?raddhA dosłownie oznacza "włożyć w co? serce". Wspaniała definicja ?raddhA jest podana w CaitanyaCaritamrita Madhya-lila 22.62.

'sraddha'-sabde -- visvasa kahe sudrdha niscaya
krsne bhakti kaile sarva-karma krta haya

"Dzięki pełnieniu transcendentalnej miłosnej służby dla Kryszny automatycznie spełnia się wszystkie dodatkowe czynno?ci. Ta pełna ufno?ci, niezachwiana wiara, sprzyjaj?ca wykonywaniu służby oddania, nazywana jest ?raddha."

Jak więc z powyższego widać, ?raddhA to co? znacznie więcej niż zaledwie "teoretyczna" wiara w egzystencję wyższej istoty. ?raddhę posiada ten, kto ma niezachwian? wiarę, że pełni?c jedynie służbę oddania, wszystkie jego potrzeby, zarówno te duchowe jak i materialne zostan? w automatyczny sposób, zaspokojone przez Krysznę.

Warto chyba pomy?leć nad t? jako?ciow? różnic? pomiędzy tymi dwoma slowami/koncepcjami, kiedy następnym razem powiemy, że posiadamy "wiarę w Boga". Czy aby na pewno, kierunek w którym pod?z?j? nasze my?li wskazuje, że niezachwiana ?raddhA wypełnia nasze serca? Czy rzeczywi?cie w naszych działaniach mamy ?raddhę, że Kryszna zaspokoi wszystkie nasze potrzeby? A może jest to tylko zwykła wiara w istnienie Boga, i to wszystko. Zbawienie przez wiarę? Z pewno?ci?, ale przez jakiej jako?ci wiarę? Jak widać, nie wszystkie "wiary" s? sobie równe.

Fajne wyja?nienie. Wnikanie w głębszy sens słów sanskryckich bardzo pogłębia rozumienie teologii Bhakti.

Niew?tpliwie na jako?ć i głębię naszej ?raddhy, będ? miały potężny wpływ dwa czynniki, a mianowicie pari?rama i Kryszna-kripa. Pierwszy oznacza ciężk? pracę i wysiłek wielbiciela w celu "zsynchronizowania" własnych pragnień a następnie działań, z pragnieniem Kryszny. Kiedy Kryszna będ?cy bhakta-vatsala dostrzega po?więcenie swego wielbiciela, w służbie oddania dla niego, nie będ?c w stanie już dłużej utrzymać swojej miło?ci na wodzy, obdarza swego bhaktę ogromn? łask? (Kryszna-kripa) w jej przeróżnych formach i odmianach.

Zwykła wiara w egzystencję Boga (Astikyam), ma niezbyt wiele wspólnego z powyższym procesem, aczkolwiek poprzez bezprzyczynow? łaskę czystego wielbiciela, nawet i osoba pozbawiona pari?rama czy nawet Astikyam, może uzyskać przychylno?ć i względy Najwyższego Pana. Generalnie jednak, nie ma co liczyć na to, że przez sam? laukika-?raddha czyli pospolit? wiarę, które to okre?lenie jest zbliżone w swym znaczeniu do Astikyam, osi?gniemy poważny sukces w życiu duchowym. Dlatego też, polecanym jest aby czynić stopniowy wysiłek we wzniesieniu się do ?astriya-?raddha czyli wiary opartej na stwierdzeniach ?astr czyli pism objawionych.

Stopniowo ?astriya-?raddha jako nieodzowny element procesu sadhana-bhakti, ewoluuje w ?astra-caksusa czyli postrzeganie wszystkiego oczyma ?astr. W ten sposób, ?astra-caksusa zradza divya-pratyaksa czyli bezpo?redni? percepcję i wiedzę o Krysznie i Jego siedzibie, poprzez naturaln? moc duchowych zmysłów. Ta boska percepcja, niczym ożywczy potop zalewa ?wiadomo?ć bhakty, który w procesie jogi, ł?czy swe duchowo przetranformowane ciało, umysł, inteligencję oraz zmysły z Kryszn?, w ekstatycznej do Niego miło?ci.

Czy nadal "wierzymy" w Boga?

Hari Bolo!
Oj Prabhu,Twoje wyjasnienia,otwieraj? mi Oczy!
Purnaprajna Prabhu pisz takie texty to bardzo wci?gaj?ce i rozwijaj?ce. wnioskuje czytaj?c twoje wypowiedzi ze Ty wkladasz w to swoje serce,sradhe Ja niestety niemam takiej zdolnosci do wglebiania sie w zawilosci i tak naprwawde nektar jakiego w tym materialnym swiecie zadna literatura nie da czlowiekowi,ale wierze ze dzieki takim Bhaktom zdobede chocby cien srdha w tym zyciu.Klaniam sie nisko i raz jeszcze dziekuje
Pragn?cy czytac takie nektary,Wasz dasa dasa anu dasa
Jaya Sadhu sanga!

Dzięki za miłe słowa Gauri. Ja tylko powtarzam to czego dowiedziałem się z ksi?żek ?rila Prabhupada, oraz to co usłyszałem od jego uczniów. Dlatego przył?czam się do Twoich podziękowań dla nich wszystkich. Hare Kryszna!

Purnaprajna pisze:Dzięki za miłe słowa Gauri. Ja tylko powtarzam to czego dowiedziałem się z ksi?żek ?rila Prabhupada, oraz to co usłyszałem od jego uczniów. Dlatego przył?czam się do Twoich podziękowań dla nich wszystkich. Hare Kryszna!

SADHU!!! SADHU!!! SADHU!!!

w pewnym sensie slowo sraddha jest zwiazane ze slowami "nadzieja" i "przekonanie". Mamy nadzieje ze nasze wysilki na polu bhakti okaza sie owocne. Takie jest nasze przekonanie. Jest to element naszej praktycznej swiadomosci.

sraddha to nie teoretyczne przyznanie mozliwosci ze cos jest realne (wierze w Boga, wierze ze teoretycznie jest mozliwe ze Bog istnieje). sraddha jest wtedy kiedy WIESZ ze Bog istnieje i ze droga do Niego to wlasnie sadhana bhakti. jednoczesnie WIESZ ze jest to DROGA TWOJEGO ZYCIA oraz ze droga ta jest wyznaczona w pismach wedyjskich i naukach mistrzow duchowych naszej sukcesji.

Purnaprajna pisze:Czy nadal "wierzymy" w Boga?

Astikyam to zwykla wiara w egzystencje Boga (i duszy). Czy wstepna, slaba, chwiejna wiara w Boga miesci sie w tym terminie? Czasem mowi sie, ze na poczatku potrzebna jest wstepna wiara i dosyc czesto wymienia sie slowo ?raddha (w tym kontekscie).

PS
Nie chce sie powtarzac ale trudno nie wyrazic wzgdziecznosci - takze za przejrzystosc tego, co piszesz porouszajac rozne aspekty zwiazane z nauka o bhatki.

artur pisze:Astikyam to zwykla wiara w egzystencje Boga (i duszy). Czy wstepna, slaba, chwiejna wiara w Boga miesci sie w tym terminie? Czasem mowi sie, ze na poczatku potrzebna jest wstepna wiara i dosyc czesto wymienia sie slowo ?raddha (w tym kontekscie).

Wydaje mi się, że symptomem różnicuj?cym od siebie te dwa rodzaje wiar, jest ich perpektywiczno?ć. Jeżeli z pocz?tkowej wiary nie uczynimy następnego kroku do sadhu-sangi, czyli z powodu tej pocz?tkowej wiary nie staniemy się entuzjastyczni aby przyj?ć towarzystwo ?więtych osób, to znaczy że nasza wiara jest bardzo teoretyczna i odnosi się w mniejszym czy większym stopniu, zaledwie do akceptacji egzystencji Boga.

Proces intensyfikacji pocz?tkowej ?raddha do coraz to mocniejszej, zgodnie z nazwijmy to "kamieniami milowymi" na drodze do rozwinięcia miło?ci do Kryszny, jest opisany przez ?rila Rupę Goswamiego w Bhakti-rasamrta-sindhu 1.4.15 i brzmi:

adau sraddha tatah sadhu-
sango ‘tha bhajana-kriya
tato ‘nartha-nivrttih syat
tato nistha rucis tatah

athasaktis tato bhavas
tatah premabhyudancati
sadhakanam ayam premnah
pradurbhave bhavet kramah

Najpierw jest pocz?tkowa wiara w proces bhakti, która owocuje w w przyjęciu towarzystwa bhaktów (sadhu-sanga), to znowuż popycha nas do przyjęcia inicjacji i wykonywania służby oddania, zgodnie z zasadami reguluj?cymi życie duchowe (bhajana-kriya). Na skutek tego, taka osoba stopniowo uwalnia się od złych nawyków (anartha-nivritti) i staje się mocno usytuowana i stała, w silnej wierze w służbę oddania (nistha). Potem przychodzi smak (ruci) oraz przywi?zanie do Pana (asakti). Następnie rodz? się autentyczne, ekstatyczne emocje (bhava), które rozbudzaj? drzemi?c? w nas miło?ć do Boga (prema).

To jest wła?nie sekwencja rozwinięcia czystej miło?ci do Boga, poprzez stopniow? intensyfikację pocz?tkowej wiary. W każdym z tych etapów, wiara jest coraz mocniejsza i daje coraz to nowe namacalne efekty. Nie jest tak, że ?raddha zanika ponieważ pojawia się bhajana-kriya. Wręcz przeciwnie, ?raddha stopniowo zwiększa się, aby na zawsze już z nami pozostać. Podchodz?c do tematu w zdrowo rozs?dkowy sposób, to zwykłe astikyam nie spowoduje wymienionej powyżej progresji służby oddania, tak jak to czyni pocz?tkowa ?raddha.

mozna rowniez zaproponowac podzial wiary ze wzgledu na czynnik ktory ja buduje. czesto wiara budowana jest instynktem stadnym badz przekonaniem wynikajacym z danego pogladu ktory wyznaje wiekszosc osob uznanych za swiatlych/inteligentnych. tutaj sraddha wyplywa z ajnata-sukriti i ma zrodlo ktore jest blizej atmy ze wzgledu na nieswiadomy kontakt z sat (ktory tylko atma potrafi rozpoznac/doswiadczyc). atma przykryta samskarami budzi sie i odrywa sie najpierw z thulya-sarira a pozniej z linga-sarira a jej swiadomosc wznosi sie z niskich czakramow i energii coraz wyzej. ta wiara ktora dziela bhaktowie w swiadomosci Krsny jest inny od tego populistycznego doswiadczenia. wiara tutaj jest konsekwencja otarcia sie o Brahmana ktory pod wplywem dalszej praktyki odslania swoje zrodlo jako Sat-Rupa bedac dalej nirguna.