Ponieważ 71% powierzchni Ziemi stanowią oceany, najbardziej reprezentatywne przybliżenie figury Ziemi stanowi geoida. Jednak pod lądami przebieg geoidy jest skomplikowany ze względu na bardzo urozmaicony rozkład przestrzenny gęstości, głównie w przypowierzchniowych warstwach skorupy ziemskiej[3]. Henri Poincaré wykazał, że jest niemożliwe wyrażenie w sposób ścisły równania geoidy na obszarze lądów i oceanów jedną funkcją analityczną[4].
Przebieg geoidy jest efektem równowagi pewnych sił, jest ona zatem powierzchnią dynamiczną, stale ulegającą pewnym okresowym zmianom. W praktyce korzysta się z modelu geoidy, czyli zbioru liczb będących wartościami wysokości geoidy w węzłach siatki geograficznej[5].
Przypisy
Skocz do góry ↑ Stefan Przewłocki: Geomatyka. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2008, s. 21-22. ISBN 978-83-01-15529-2.
Skocz do góry ↑ Andrzej Banachowicz: Elementy geometryczne elipsoidy ziemskiej (pol.). W: Prace Wydziału Nawigacyjnego Akademii Morskiej w Gdyni [on-line]. am.gdynia.pl, 2006. [dostęp 2013-12-12]. s. 18.
Skocz do góry ↑ Powierzchnie odniesienia (pol.). am.szczecin.pl. [dostęp 2013-12-12].
Skocz do góry ↑ Henri Poincaré: Science and Method. Dover: Dover Publications, 1914. ISBN 978-04-864-3269-4.
Skocz do góry ↑ Główny Urząd Geodezji i Kartografii: Układy odniesienia – Geoida (pol.). asgeupos.pl. [dostęp 2013-12-12].
źródło-Wikipedia
Jak chcecie to się przygotuję (zamiast hari-katha i tłumaczenia hari-katha będę uczył się fizyki i astronomii - dlaczego nie - mam już dwa fakultety)
Powyższy tekst jest trudny, przyznaję, ale ja go rozumiem.