Z pewnych informacji możemy dowiedzieć się, że monumentalne budowle z kamienia budzące uznanie swoimi skomplikowanymi strukturami, powstawały za pomocą dźwięku. Jeżeli dźwięk, to mantry. Do obróbki skał granitowych używano skomplikowanych urządzeń, które uruchomiano mantrami - dźwiękiem. Olbrzymie kamienie unoszono za pomocą mantr. To wiele wyjaśnia.
Pan Kryszna wzywał Viśvakarmę do budowy Dvaraki. trzeba dowiedzieć się w jaki sposób ów półbóg - inżynier stawiał swoje konstrukcje i to wyjaśni sposób powstawania budowli w satya, treta czy nawet w dvapara yudze.
Wirakocza - kim był ten zagadkowy nauczyciel Indian?
https://www.youtube.com/watch?v=GyWxkc_HbcU
Kryszna postanowił wznieść potężny fort w takim miejscu, gdzie żadne dwunożne zwierzę, ani człowiek, ani demon, nie mógłby się dostać. Postanowił umieścić w nim Swoich krewnych, tak aby być wolnym do walki z wrogiem. Kryszna wzniósł fort Dvaraka na środku morza. Pozostałości tego fortu nadal istnieją w Zatoce Dvaraka.
Przede wszystkim skonstruował bardzo silne mury, zajmujące powierzchnię dziewięćdziesięciu sześciu mil kwadratowych, i same te mury były w morzu. Była to niewątpliwie wspaniała budowla, która została zaplanowana i wzniesiona przez Viśvakarmę. Żaden zwykły architekt nie byłby w stanie skonstruować fortu pośrodku morza, ale architekt taki jak Viśvakarma; który uważany jest za inżyniera półbogów, może dokonać takiego dzieła w jakiejkolwiek części wszechświata. Jeśli ogromne planety mogą unosić się w przestrzeni kosmicznej za sprawą Najwyższego Osobowego Boga, to z pewnością wzniesienie w środku morza fortu o powierzchni dziewięćdziesięciu sześciu mil kwadratowych nie było żadnym nadzwyczajnym dokonaniem.
W Śrimad-Bhagavatam jest powiedziane, że to nowe, solidnie skonstruowane miasto, wzniesione w morzu, miało regularne drogi, ulice i aleje, ale były tam również doskonale rozplanowane trakty spacerowe i ogrody pełne roślin znanych jako kalpavrksa, czyli drzewa pragnień. Te drzewa pragnień nie są podobne do drzew tego materialnego świata. Drzewa pragnień znajdują się w świecie duchowym. Ale poprzez najwyższą wolę Kryszny wszystko jest możliwe, więc takie drzewa pragnień zasadzone zostały w mieście Dvaraka, skonstruowanym przez Krysznę. Miasto również pełne było pałaców i gopur, czyli wielkich bram. Takie gopury jeszcze nadal istnieją w niektórych większych świątyniach. Są one bardzo wysokie, a wzniesienie ich wymaga dużo artystycznych umiejętności. Te pałace i bramy wyposażone były w złote naczynia na wodę (kalaśa), które uważane są za bardzo pomyślny znak.
Prawie wszystkie te pałace były drapaczami chmur. W każdym domu były wielkie złote i srebrne naczynia, a podziemne komnaty pełne były zboża. Wiele naczyń z wodą było również w pokojach. Pokoje sypialne były bogato zdobione klejnotami, a podłogi były mozaikowymi chodnikami z klejnotów marakata. W każdym domu zainstalowano wielbione przez dynastię Yadu Bóstwo Visnu. Miasto było tak rozplanowane, że różne kasty, bramini, ksatriyowie, vaiśyowie i śudrowie, mieli swoje odpowiednie dzielnice. Wynika z tego, że nawet w tym czasie istniał system kastowy. W centrum miasta była jeszcze jedna dzielnica mieszkalna, przeznaczona specjalnie dla Ugraseny. To miejsce było najbardziej okazałe ze wszystkich.
Kryszna źródło wiecznej przyjemności Rozdział 49
