Jasnowidz

[Aniruddha das]

Kryszna Dwaipayana Vyasa

[Aniruddha das]

Opisy Bhagavatam są tak precyzyjne i ścisłe, że wszystko cokolwiek zostało przepowiedziane w tej wielkiej literaturze około 5 000 łat temu, dzieje się teraz na naszych oczach. Zatem, wizja autora mieści w sobie przyszłość, teraźniejszość i przeszłość. Takie wyzwolone dusze jak Vyasadeva są doskonałe nie tylko dzięki sile swej wizji i mądrości, ale również doskonała jest ich recepcja słuchowa, myślenie, odczuwanie i wszystkie inne czynności zmysłowe. Dusza wyzwolona posiada doskonałe zmysły, a tylko ktoś z doskonałymi zmysłami może służyć Panu zmysłów, Hrisikeśy, Śri Krysznie, Osobie Boga. Śrimad-Bhagavatam jest doskonałym opisem wszechdoskonałej Osoby Boga, sporządzonym przez Śrila Vyasadevę, autora Ved, który również jest nieskończenie doskonały.
Śrimad Bhagavatam Księga 1 — Stworzenie
Rozdział 5 – Narada instruuje Vyasadevę o Śrimad-Bhagavatam
Tekst 13

[Aniruddha das]

Niektórzy, dzięki łasce Pana, pamiętają swoją przeszłość bardzo wyraźnie – inni nie.
Śrimad Bhagavatam Księga 2 — Manifestacja kosmiczna
Rozdział 4 – Proces Stworzenia
Tekst 20

O pamiętających swoje poprzednie narodziny mówimi jati-smarana.
W Śrimad Bhagavatam jest wiele przykładów osób pamiętaających swoje poprzednie narodziny:

Maharaja Bharata przyjął ciało jelonka. Po porzuceniu ciała jelenia otrzymał narodziny w łonie najmłodszej żony bramina. Również i w tym życiu mógł pamiętać czynności z poprzedniego życia i aby uniknąć wpływu społeczeństwa, zachowywał się jako osoba głuchoniema. Był bardzo ostrożny, aby ponownie nie upaść. Nie miał żadnego kontaktu z osobami, które nie były bhaktami.
Śrimad Bhagavatam Księga 5 — Impuls stwórczy
Rozdział 9 – Najwznioślejszy charakter Jada Bharaty

[Aniruddha das]

Maharaja Bharata otrzymuje ciało jelonka

[Aniruddha das]

Król był tak pochłonięty pieszczeniem i utrzymywaniem jelonka, że upadł z praktykowania duchowych czynności. Z biegiem czasu osobiście przybyła do niego nieprzezwyciężona śmierć, porównana do jadowitego węża, który wchodzi przez dziurkę stworzoną przez mysz.
W chwili śmierci król ujrzał, że jelonek, rozpaczając nad jego śmiercią siedział przy jego boku, dokładnie niczym jego własny syn. W rzeczywistości umysł króla zaabsorbowany był ciałem jelenia, a zatem – jak ci, którzy pozbawieni są świadomości Kryszny – opuścił świat, jelonka i swoje materialne ciało i otrzymał ciało jelenia. Jednakże, była jedna korzyść. Mimo iż utracił ludzkie ciało i otrzymał ciało jelenia, nie zapomniał o wydarzeniach z poprzedniego życia.
Mimo iż w ciele jelenia, Maharaja Bharata, dzięki nieugiętej służbie oddania z poprzedniego życia, mógł zrozumieć przyczynę swoich narodzin w tym ciele.
Śrimad Bhagavatam Księga 5 — Impuls stwórczy
Rozdział 8 – Opis charakteru Maharajy Bharaty
Tekst 26-28

[Aniruddha das]

Pamiętanie przeszłych zdarzeń czy widzenie tego, co zaistnieje w przyszłości jest możliwe.
Narada Muni w wiele razy przepowiadał przyszłość.
Kryszna - Źródło wiecznej przyjemności
Rozdział 36 – Zabicie demona Keśi i Vyomasury
Narada Muni, największy spośród wszystkich bhaktów, przyszedł zobaczyć się z Kryszną w odosobnionym miejscu
i zaczął rozmawiać z Nim w ten sposób:
Mój drogi Panie Kryszno, pojawiłeś się w tym celu, by potwierdzić Swoje własne zdanie, że przychodzisz do tego świata materialnego po to, by chronić zasady religii i unicestwić niepożądanych złoczyńców. Dlatego jestem pewien, mój drogi Panie, że już pojutrze zobaczę jak zabijasz demonów takich jak Canura, Mustika, jak również innych zapaśników i słoni, oraz samego Kamsę. Zobaczę to na własne oczy. Po tym mam nadzieję być świadkiem zabicia takich demonów jak Śankha, Yavana, Mura i Narakasura. Zobaczę również jak zabierasz z niebiańskiego królestwa kwiat parijata i jak pokonujesz samego Króla niebios.

"Mój drogi Panie", kontynuował Narada Muni, "następnie będę mógł być świadkiem tego, jak poślubiasz księżniczki, córki walecznych królów, dając tym dowód Swojej sile jako ksatriya. (Kiedy ksatriya pragnie poślubić bardzo piękną i wykwalifikowaną księżniczkę, córkę wielkiego króla, musi stanąć do walki ze swoimi rywalami i pokonać ich. Wtedy w nagrodę otrzymuje rękę księżniczki.)

"Zobaczę również jak wybawiasz z piekła Króla Nrgę", powiedział Narada Muni. "Tego dokonasz w Dvarace. Będę mógł również zobaczyć, jak zdobywasz Sobie żonę i klejnot Syamantaka, oraz jak wybawiasz od śmierci syna bramina, który już został przeniesiony na inną planetę. Potem będę świadkiem tego, jak zabijasz demona Paundrakę i palisz na popiół królestwo Kaśi. Ujrzę jak w wielkich walkach zabijasz z ramienia Króla Yudhisthiry Króla Cedi i Dantavakrę. Poza tym będę świadkiem wielu Twoich bohaterskich czynów podczas Twojego pobytu w Dvarace. I o wszystkich tych Twoich dokonaniach, które spełniasz tylko dzięki Swojej łasce, będą śpiewali wszyscy wielcy poeci wszystkich czasów. W bitwie na Kuruksetra weźmiesz udział jako woźnica Swojego przyjaciela Arjuny i jako inkarnacja niezwyciężonej śmierci, wieczny czas, unicestwisz wszystkich zgromadzonych tam wojowników. Zobaczę w tej wielkiej walce zagładę wielkiej liczby sił militarnych. Mój drogi Panie, pozwól, że złożę pełne uszanowania pokłony Twoim lotosowym stopom.

[Aniruddha das]

Dhrtarastra opuścił pałac w Hastinapury i wyruszył ku Himalajom, natomiast zrozpaczonego Maharaja Yudhisthirę odwiedza Narada Muni. Święty zna przeszłość, teraźniejszość i przyszłość, dlatego potrafi rozwiać wszelkie wątpliwości.
Aby uspokoić żałobę Maharajy Yudhisthiry, Narada zaczął on opisywać przyszłe losy jego wuja, które mógł widzieć przez swoje wieszcze moce, i tak oto rzekł, jak następuje:
O Królu, twój wuj, Dhritarastra, jego brat Vidura, i jego żona Gandhari, udali się ku południowej stronie Himalajów, gdzie znajdują się schroniska wielkich mędrców. Miejsce to jest nazywane Saptasrota (podzielone na siedem), ponieważ tam wody świętego Gangesu zostały podzielone na siedem odnóg. Zostało to zrobione dla zadowolenia siedmiu wielkich risich. Na brzegach Saptasroty Dhritarastra jest teraz zaangażowany w początek astanga-yogi przez kąpanie się trzy razy dziennie, rano, w południe i wieczorem, przez spełnianie ofiary Agni-hotra z ogniem, i przez picie tylko wody. To pomaga kontrolować umysł i zmysły, i uwalnia całkowicie od myśli o rodzinnym przywiązaniu.
Dhritarastra musi połączyć swoją czystą tożsamość z inteligencją, i następnie połączyć się z Najwyższą Istotą, z wiedzą o swojej, jako żywej istoty, jakościowej jedności z Najwyższym Brahmanem. Wyzwoliwszy się spod zamkniętego nieba, musi on wznieść się do nieba duchowego.
O Królu, opuści on swoje ciało najprawdopodobniej pitego dnia, licząc od dzisiaj. I jego ciało zamieni się w popiół.
Obserwując z zewnątrz swojego męża, który razem ze swoim palmowym domkiem spali się w ogniu mistycznej siły, jego czysta żona wejdzie w ogień z napiętą uwagą.
Przemówiwszy w ten sposób, wielki mędrzec Narada, wstąpił w przestrzeń kosmiczną, razem ze swoją viną. Yudhisthira zachował jego instrukcje w swoim sercu, i tak oto mógł on uwolnić się od wszelkiej rozpaczy.
Śrimad Bhagavatam Księga 1 — Stworzenie
Rozdział 13 – Dhritarastra opuszcza pałac

Proroctwo Narady Muniego zabraniało Yudhisthirze pójść do miejsca, gdzie zatrzymał się jego wuj, ponieważ nawet po opuszczeniu ciała przez swoją własną mistyczną moc, Dhritarastra nie będzie potrzebował żadnej ceremonii pogrzebowej. Narada Muni poinformował, że jego ciało samo spali się na popiół. Przez taką mistyczną moc jest osiągana doskonałość systemu yogi. Yogin może sam wybrać porę opuszczenia swojego ciała, i może osiągnąć każdą planetę, jaką tylko zapragnie, przez zamianę obecnego ciała w popiół przez samo wytworzony ogień.

[Aniruddha das]

[Aniruddha das]

O Arjuno, w tym Moim ciele możesz ujrzeć wszystko, cokolwiek tylko zapragniesz zobaczyć! Ta postać kosmiczna może pokazać ci wszystko, co pragniesz ujrzeć teraz, jak również to co możesz zapragnąć ujrzeć w przyszłości. Wszystko – ruchome i nieruchome – zawiera się w niej w sposób doskonały, w jednym miejscu.

Nikt nie może zobaczyć całego wszechświata przebywając w jednym miejscu. Nawet najbardziej światły naukowiec nie może zobaczyć tego, co dzieje się w innej części wszechświata. Ale bhakta taki jak Arjuna może zobaczyć wszystko, co istnieje w jakiejkolwiek części wszechświata. Kryszna daje mu moc ujrzenia wszystkiego, co pragnie on zobaczyć – z przeszłości, teraźniejszości i przyszłości. Tak więc dzięki łasce Kryszny Arjuna może ujrzeć wszystko.
Bhagavad-gita
Rozdział 11 – Forma Kosmiczna
Tekst 7

[Aniruddha das]

I zobaczył Arjuna w kosmicznej formie Pana niezliczone ekspansje tego wszechświata,
usytuowane w jednym miejscu – chociaż podzielone na wiele, wiele tysięcy.

Arjuna mógł zobaczyć w ciele Kryszny wiele tysięcy planet. Z literatury wedyjskiej wiemy, że istnieje wiele wszechświatów i wiele planet. Niektóre z nich zrobione z ziemi, niektóre ze złota, a niektóre z klejnotów; niektóre są bardzo dużych rozmiarów, inne zaś mniejszych itd. Tak więc Arjuna mógł zobaczyć to wszystko ze swojego powozu.
Bhagavad-gita
Rozdział 11 – Forma Kosmiczna
Tekst 13