NAMA-HATTA

Ale masz "hard corewe" wersety w twoich opisach.Juz sie boje jakie pytania bedziesz zadawal. Ta swinia z obraczkami w ryju .no niezle

menda:

w jaki sposób PRAKTYCZNY guru dba o ucznia?proszę o odpowiedzi rzeczowe,zdroworozsądkowe -bo wwiem,ze takie tu mogę uzyskać(a nie tylko przepełnione religijnym zapałem)serdecznie wszystkich pozdrawiam WASZA Menda

Dlaczego o to pytasz i co to znaczy wg Ciebie w "PRAKTYCZNY sposób dba" (daj przykład)?

Guru poznaje mentalność ucznia, jego pozycję zaawansowania i koryguje ucznia tak, aby uczeń robiąc jak najmniej błędów zrobił jak największy postęp.

np: Trivikrama Swami:

"Kiedyś przed świątynią w Berkeley nieoczekiwanie powiedział mi: "Lila Sakti, chcę żebyś wiedziała, że nigdy nie pozwolę ci upaść, zawsze będę gotowy, żeby ci pomóc.""

Ale praktyczne aspekty takiej opieki mógłby zdradzić ktoś kto ma mistrza duchowego.

Mendo ! prosze odpowiedz na zapytanie Caturmuky prabhu a postarma się troszkę napisać o relacji Guru -uczeń z życia wzięte
no i miło by było gdybyś się przedstawił
serdecznie pozdrawiam
Indulekha

Nie wiem, co wiesz o procesie świadomości Kryszny, ale jesli czegos nie bedziesz rozumial z tego, co ponizej napisze, to pytaj.

Waisznawa (wielbiciel Boga lub aspirant do tego) praktykuje sadhana-bhakti, by utorować sobie drogę do najwyższego stanu doskonałości w bhakti (miłości do Boga) i w końcu go osiągnąć. Ktoś kto nie jest waisznawą może używać tego procesu sadhana-bhakti, aby osiągnąć generalnie dwa cele, a mianowicie bhukti - zadowalanie swoich zmysłów i mukti - wyzwolenie. W obydwu tych przypadkach (waisznawa i nie-waisznawa), ktoś może nie wykryć pozornej różnicy w zewnętrznej praktyce (pytałeś o coś praktycznego) sadhana-bhakti, lecz tak naprawdę główne rozróżnienie dotyczy motywacji, co jest już mniej praktycznym aspektem ludzkiej aktywności.

Wielbienie Bóstwa Kryszny w procesie karma-kanda (ścieżka przyjemności zmysłowych) oczyszcza serce, obdarza wyzwoleniem, przynosi ulgę od materialnych cierpień i chorób i inne tego typu korzyści.
Jednakowoż, jeśli chodzi o śuddha-bhakti (czyste oddanie dla Boga) trzeba zaznaczyć, iż to samo wielbienie Bóstwa Kryszny zwiększa smak do intonowania harinama (imion Boga). Przestrzeganie postu w Ekadasi przez karmi, osobę pracującą dla własnej korzyści, uwalnia ją od grzechów, lecz dla waisznawy przestrzeganie tegoż postu kulminuje w zwiększeniu jej oddanie dla Pana.

Aby dokładnie rozpoznać te subtelne różnice w motywacjach, ktoś potrzebuje błogosławieństwa (łaski) Pana. Karmi nie potrafi wyjść poza swoje (gauna) krótkowzroczne cele, lecz prawdziwi wielbiciele Boga osiągają główny i absolutny cel.

Na świecie istnieją generalnie dwa typy osób: udita-viveha i anudita-viveha. Ci ostatni odrzucają jakąkolwiek pracę, o ile nie przynosi ona zwykłych, praktycznych rezultatów.

Święte pisma wedyjskie zachęcają osoby anudita-viveha do osiągania ich rezultatów poprzez pobożny proces, ale zachęcają je także, by po krótkim okresie, poprzez łaskę waisznawy (guru) słuchały o ostatecznym i absolutnym celu życia, stopniowo rozwijając do niego atrakcję, co jest praktycznym zadaniem duchowego nauczyciela - guru.

Witam,
Twoje wątpliwości są bardzo zdroworozsądkowe i przede wszystkim naturalne. Niektóre z tych rzeczy, o których mówisz były już poruszane (polecam wątek 'wykład nt. uczeń-świątynia-guru' w 'przemyśleniach, realizacjach i wnioskach').

Żeby zrozumieć relację guru-shishya musisz najpierw zrozumieć kim jest guru, jakie są rodzaje guru i po co uczeń się do guru udaje. Potem musisz zrozumieć jakie są kwalifikacje różnych guru i jakie są kwalifikacje na bycie uczniem.

Jest to relacja dobrowolna więc dobry wybór guru i używanie inteligencji są pożądane. Precyzja wypowiedzi i formułowania pytań znacznie ożywiłaby dyskusję i ułatwiłaby odpowiadanie na Twoje istotne pytania.