NAMA-HATTA

GURU I UCZEŃ

Motto: Pytania i odpowiedzi są zadowalające, kiedy pytający jest bona fide, a odpowiadający – osobą autoryzowaną. - 03.25.04 Znaczenie


Viśvamabara dasa
GURU- UCZEŃ
http://www.nama-hatta.pl/articles.php?article_id=165

Prahladananda Swami
Duchowa inicjacja w sukcesji uczniów
http://www.youtube.com/watch?v=Nto3D30Y ... plpp_video

Prahladananda Swami
Jak rozpoznać czystego wielbiciela Boga
http://www.youtube.com/watch?v=UXzelc1O ... plpp_video

Bhakti joga - w aurze mistrza duchowego - Visvavasu Prabhu
http://www.youtube.com/watch?v=k6IBpwOv ... plpp_video

Visvavasu Prabhu 20.09.2008
Inicjacja – duchowy kredyt
(Bhakti joga – szybko, stopniowo czy gdzieś pomiędzy?)
http://www.nama-hatta.pl/articles.php?article_id=225

Bhakti Caru Swami
Relacja uczeń-świątynia-guru
http://www.nama-hatta.pl/articles.php?article_id=168

Mahadyuti Prabhu
Prawdziwy guru i prawdziwy uczeń
http://www.nama-hatta.pl/articles.php?article_id=336


Śri Guru odwzajemnia się we wszystkich rasach
http://www.nama-hatta.pl/articles.php?article_id=325


Uczeń: Czy mogę zadać następne pytanie, Śrila Prabhupad? "Czy do wejścia na ścieżkę duchową i osiągnięcia celu konieczny jest guru? W jaki sposób można rozpoznać swojego guru?"

Śrila Prabhupad: Tak, guru jest konieczny. Zostało to wytłumaczone w Bhagavad-gicie. Kiedy Kryszna i Arjuna rozmawiali jako przyjaciele, nie było żadnego rezultatu. Dlatego Arjuna postanowił przyjąć Krysznę za swojego guru.

(Do bhakty) Znajdź ten werset: karpanya-dosopahata-svabhavah...

Uczeń: (Czyta.)

karpanya-dosopahata-svabhavah
prcchami tvam dharma-sammudha-cetah
yac chreyah syan niścitam bruhi tan me
śisyas te śham śadhi mam tvam prapannam

"O Panie! Proszę, powiedz mi wyraźnie, co mam uczynić, bo doprawdy nie wiem, co jest moim obowiązkiem. Jestem teraz Twoim uczniem i duszą oddaną Tobie. Poucz mnie, proszę" (Bg.2.7).

Śrila Prabhupad: Nie tylko Arjuna, ale każdy jest zdezorientowany co do swego obowiązku. Nikt nie może decydować za siebie. Kiedy lekarz jest poważnie chory, nie zaleca sobie sposobu leczenia. Wie, że jego umysł nie działa sprawnie, więc wzywa innego lekarza. Podobnie, jeśli jesteśmy zdezorientowani, oszołomieni, kiedy nie możemy znaleźć żadnego rozwiązania – wówczas powinniśmy odszukać właściwą osobę, guru. Jest to rzecz zasadnicza, nie można jej uniknąć.

Tak więc w obecnym stanie naszej egzystencji wszyscy jesteśmy zdezorientowani. I dlatego guru jest potrzebny, aby dać nam prawdziwe wskazówki. Arjuna reprezentuje zdezorientowaną materialistyczną osobę, która podporządkowuje się guru i aby dać nam przykład, na swego guru postanowił wybrać Krysznę. Nie udał się do nikogo innego. Prawdziwym guru jest Kryszna. Kryszna jest guru nie tylko dla Arjuny, ale dla każdego. Jeśli przyjmiemy instrukcje od Kryszny i będziemy ich przestrzegać. osiągniemy sukces. Misją ruchu świadomości Kryszny jest przekonanie wszystkich, aby za guru uznali Krysznę. To jest naszą misją. Nie mówimy: "Ja jestem Kryszną". Nigdy tego nie mówimy. Prosimy jedynie ludzi, by przestrzegali poleceń Kryszny.

Uczeń: Niektórzy z tych tak zwanych guru mówią pewne rzeczy, które mówi Kryszna, ale dodają również inne instrukcje. Jaka jest pozycja takich osób?

Śrila Prabhupad: Są to osoby najbardziej niebezpieczne. Najbardziej niebezpieczne. Są oni oportunistami. Udzielają nauk w taki sposób, aby zadowolić swoich klientów. Taka osoba nie jest guru, ale sługą. Chce służyć swoim tak zwanym uczniom, tak aby byli zadowoleni i zapłacili mu. Prawdziwy guru nie jest sługą swoich uczniów. Jest ich mistrzem. Jeśli ktoś staje się sługą, jeśli chce zadowolić swoich uczniów przez schlebianie im w celu otrzymania od nich pieniędzy, wówczas nie jest guru. Guru również powinien być sługą – ale sługą Najwyższego. Dosłownym znaczeniem słowa guru jest "ciężki" – ciężki od wiedzy i autorytetu, ponieważ jego wiedza i autorytet pochodzą od Kryszny. Nie możesz wykorzystać guru dla zaspokojenia swoich zachcianek.

Kryszna mówi: sarva-dharman parityajya mam ekam śaranam vraja – "Porzuć wszystkie rodzaje religii i po prostu podporządkuj się Mi". Mówimy tę samą rzecz: "Podporządkuj się Krysznie. Porzuć wszelkie idee tak zwanej dharmy, czyli religijności". Nie mówimy: "Ja jestem autorytetem". Nie. Mówimy: "Kryszna jest autorytetem, a ty powinieneś postarać się zrozumieć Krysznę". Na tym polega świadomość Kryszny. - Prawda i Piękno rozdz. 15 - Transcendentalna religia

Reporter: Jak można być pewnym, że się ma prawdziwego guru?

Śrila Prabhupad: Czy na to pytanie może odpowiedzieć któryś z moich uczniów?

Uczeń: Pamiętam, że kiedyś John Lennon zapytał cię: "W jaki sposób mogę rozpoznać, kto jest prawdziwym guru?", a ty odpowiedziałeś: "Znajdź po prostu kogoś, kto jest najbardziej oddany Krysznie. On jest prawdziwym guru".

Śrila Prabhupad: Tak. Autentyczny guru jest reprezentantem Boga, mówi o Bogu i niczym więcej. Prawdziwym guru jest ten, kto nie jest zainteresowany życiem materialnym. Pragnie Boga i tylko Boga. Jest to jeden ze sprawdzianów prawdziwego guru: brahma-nistam. Jest całkowicie zaabsorbowany Absolutną Prawdą. W Mundaka Upanisadzie jest powiedziane: śrotriyam brahma-nistham: "Prawdziwy guru doskonale zna pisma objawione i wiedzę wedyjską oraz w pełni polega na Brahmanie". Powinien wiedzieć, czym jest Brahman (natura duchowa) i jak osiągnąć Brahmana. Te cechy charakteryzujące guru są wymienione w literaturze wedyjskiej. Jak już powiedziałem wcześniej, prawdziwy guru jest reprezentantem Boga. Reprezentuje Najwyższego Pana, tak jak wicekról reprezentuje króla. Prawdziwy guru niczego nie wymyśla. Wszystko co mówi, jest zgodne z pismami objawionymi i poprzednimi acaryami. Nie powie, że dzięki jego mantrze za sześć miesięcy staniesz się Bogiem. To nie jest celem guru. Jego celem jest nawracanie wszystkich, by zostali wielbicielami Boga. Nie ma on żadnego innego zajęcia. Każdemu, kogo spotyka mówi: "Proszę. Stań się świadomy Boga". Jeśli każdego nawraca w imieniu Boga i z każdego próbuje uczynić wielbiciela Boga, wówczas jest prawdziwym guru.

- Prawda i Piękno - Rozdział 4 - Jak odróżnić świętych od oszustów




Kim jest guru?


"Wszystkie śastry (pisma święte) opisują, że guru jest tak dobry jak Bóg, ale guru nigdy nie mówi: 'Jestem Bogiem.' Obowiązkiem ucznia jest ofiarowanie guru takiego szacunku, jaki należny jest Bogu, ale guru nigdy nie myśli: 'Moi uczniowie ofiarowują mi taki sam szacunek, jaki ofiarowują Bogu; zatem stałem się Bogiem: Skoro tylko zaczyna myśleć w ten sposób, staje się psem..."

om ajnana-timirandhasya
jnananjana-śalakaya
caksur unmilitam yena
tasmai śri-gurave namah

"Urodziłem się w najciemniejszej ignorancji i mój guru, mój mistrz duchowy, otworzył mi oczy światłem wiedzy. Ofiarowuję mu pełne szacunku pokłony".

Słowo ajnana oznacza "ignorancję" albo "ciemność". Gdyby wszystkie światła w tym pokoju nagle zgasły, nie bylibyśmy w stanie powiedzieć, gdzie kto siedzi. Byłoby duże zamieszanie. Podobnie, wszyscy znajdujemy się w ciemności tego świata materialnego, który jest światem tamas. Tamas albo timira oznacza "ciemność". Ten świat materialny jest pogrążony w mroku i dlatego potrzebuje światła słonecznego albo światła księżyca dla oświetlenia. Jednakże, istnieje również inny świat, świat duchowy, który jest poza tą ciemnością. Ten świat został opisany przez Śri Krysznę w Bhagavad-gicie (15.6):

na tad bhasayate suryo na
śaśanko na pavakah
yad gatva na nivartante
tad dhama paramam mama

"Tej Mojej siedziby nie oświetla słońce, księżyc ani elektryczność. Kto osiąga ją nie powraca już nigdy do tego świata materialnego".

Zadaniem guru jest wyprowadzenie swoich uczniów z ciemności do światła. Obecnie każdy cierpi z powodu ignorancji, tak jak z powodu ignorancji można nabawić się choroby. Jeśli ktoś nie zna zasad higieny, nie będzie wiedział, w jaki sposób może się zanieczyścić. Ignorancja jest przyczyną infekcji i cierpimy z powodu choroby. Przestępca może powiedzieć: "Nie znałem prawa", ale jeśli popełnił zbrodnię, nie będzie mu to wybaczone. Ignorancja nie jest usprawiedliwieniem. Podobnie, dziecko może dotknąć ognia, nie wiedząc, że ogień parzy. Ogień nie myśli: "To jest dziecko i ono nie wie, że ja parzę". Nie, nie ma usprawiedliwienia. Tak jak istnieją prawa państwowe, tak również istnieją ścisłe prawa natury i prawa te będą działały pomimo naszej niewiedzy o nich. Jeśli robimy coś złego z powodu ignorancji, musimy cierpieć. Takie jest prawo. Bez względu na to, czy jest to prawo państwowe czy prawo natury. Jeśli je łamiemy, narażamy się na cierpienie.

Zadaniem guru jest postaranie się o to, aby żadna ludzka istota nie cierpiała w tym świecie materialnym. Nikt nie może powiedzieć, że nie cierpi. Nie jest to możliwe. W tym świecie materialnym występują trzy rodzaje cierpienia: adhyatmika, adhibhautika i adhidaivika. Te niedole pochodzą z materialnego ciała i umysłu, od innych żywych istot oraz spowodowane są przez siły natury. Możemy cierpieć z powodu udręk umysłowych albo możemy cierpieć z powodu innych żywych istot – mrówek, komarów czy much – lub też z powodu jakiejś innej wyższej siły. Może panować susza albo może nastąpić powódź. Mogą dokuczać nam nadmierne upały lub nadmierne mrozy. Tak wiele rodzajów cierpień narzuca nam natura. Zatem w tym świecie materialnym występują trzy rodzaje cierpień i każdy cierpi z powodu jednego, dwóch albo trzech z nich. Nikt nie może powiedzieć, że jest całkowicie wolny od cierpienia.

Możemy następnie zapytać, dlaczego żywa istota cierpi. Odpowiedź brzmi: z powodu ignorancji. Żywa istota nie myśli: "Popełniam błędy i prowadzę życie pełne grzechu; dlatego cierpię". Stąd pierwszym obowiązkiem guru jest wyzwolenie ucznia z tej ignorancji. Chcąc uchronić nasze dzieci od cierpienia, posyłamy je do szkoły. Obawiamy się, że jeśli nie otrzymają wykształcenia, będą w przyszłości cierpiały. Guru widzi, że cierpienie jest spowodowane ignorancją, która jest porównywana do ciemności. A w jaki sposób może zostać ocalony ktoś, kto jest w ciemności? Przez światło. Guru bierze pochodnię wiedzy i prezentuje ją żywej istocie pogrążonej w ciemności. Ta wiedza wyzwala żywą istotę od cierpień spowodowanych ciemnością ignorancji.

Ktoś może zapytać, czy guru jest absolutnie konieczny. Vedy informują nas, że tak jest:

tad-vijnanartham sa gurum evabhigacchet
samit-panih śrotriyam brahma-nistham
(Mundaka Upanisad 1.2.12)

Vedy zachęcają nas do odnalezienia guru. Faktycznie mówią one, abyśmy poszukali autentycznego guru, a nie jakiegoś tam guru. Prawdziwy guru jest jeden, ponieważ pochodzi z sukcesji uczniów. To, czego Vyasadeva i Kryszna nauczali pięć tysięcy lat temu, jest również nauczane teraz. Nie ma różnicy pomiędzy tymi dwoma instrukcjami. Chociaż setki i tysiące acaryów przychodziło i odchodziło, przekaz jest jeden. Nie może być dwóch prawdziwych guru, gdyż to, co mówi prawdziwy guru, nie różni się od przekazu jego poprzedników. Niektórzy nauczyciele duchowi mówią: "Według mnie powinieneś postąpić w ten sposób", ale to nie jest guru. Tacy tak zwani guru są po prostu draniami. Prawdziwy guru ma tylko jedną opinię i jest nią opinia wyrażona przez Krysznę, Vyasadevę, Naradę, Arjunę, Śri Caitanyę Mahaprabhu i Goswamich. Pięć tysięcy lat temu Śri Kryszna wypowiedział Bhagavad-gitę, a Vyasadeva ją zapisał. Śrila Vyasadeva nie powiedział: "To jest moja opinia". Raczej zwykł pisać: śri bhagavan uvaca, co znaczy "Najwyższa Osoba Boga rzekł". Cokolwiek zapisał Vyasadeva, zostało pierwotnie wypowiedziane przez Najwyższą Osobę Boga. Śrila Vyasadeva nie przekazał nam własnych opinii.

Dlatego Śrila Vyasadeva jest guru. Nie fałszuje słów Kryszny, lecz przekazuje je dokładnie tak, jak zostały wypowiedziane. Jeśli wysyłamy telegram, osoba, która go dostarcza, nie musi nic poprawiać, zmieniać czy dodawać. Po prostu go przynosi. Takie jest zadanie guru. Guru może być tą czy inną osobą, ale przekaz jest ten sam. Dlatego jest powiedziane, że guru jest jeden.

W sukcesji uczniów znajdujemy po prostu powtórzenie tego samego tematu. W Bhagavad-gicie (9.34) Śri Kryszna mówi:

man-mana bhava mad-bhakto
mad-yaji mam namaskuru
mam evaisyasi yuktvaivam
atmanam mat-parayanah

"Zawsze myśl o Mnie, zostań Moim wielbicielem, składaj Mi pokłony i oddawaj cześć. Jeśli będziesz całkowicie pogrążony we Mnie, z pewnością przyjdziesz do Mnie". Te same instrukcje były powtarzane przez wszystkich acaryów, takich jak Ramanujacarya, Madhvacarya i Caitanya Mahaprabhu. Sześciu Goswamich również przekazywało to samo przesłanie, a my po prostu podążamy ich śladami. Nie ma żadnej różnicy. Nie interpretujemy słów Kryszny, mówiąc: "Według mnie, pole bitwy pod Kuruksetrą reprezentuje ludzkie ciało". Takie interpretacje są wysuwane przez drani. Na świecie jest wielu takich guru-drani. którzy przedstawiają własne opinie, ale my możemy wyzwać każdego tego typu drania.

Guru-drań może powiedzieć: "Jestem Bogiem" albo: "Wszyscy jesteśmy Bogiem". W porządku, ale powinniśmy sprawdzić w słowniku znaczenie słowa "Bóg". Zazwyczaj słownik podaje, że słowo "Bóg" wskazuje na Najwyższą Istotę. Wtedy możemy zapytać takiego guru: "Czy ty jesteś Najwyższą Istotą?" Jeśli nie jest tego w stanie zrozumieć, wówczas powinniśmy podać znaczenie słowa "najwyższy". Każdy słownik poinformuje nas, że najwyższy oznacza "najwyższy autorytet". Wówczas możemy zapytać: "Czy ty jesteś najwyższym autorytetem?" Taki guru-drań, chociaż podaje się za Boga, nie jest w stanie odpowiedzieć na to pytanie. Bóg jest Najwyższą Istotą i Najwyższym Autorytetem. Nikt nie jest Jemu równy ani też większy od Niego. Jednak mimo to jest wielu guru-bogów, wielu drani, którzy twierdzą, że są Najwyższym. Tacy dranie nie pomogą nam wydostać się z ciemności egzystencji materialnej. Nie są w stanie rozproszyć naszej ciemności światłem wiedzy duchowej. Bona fide guru będzie po prostu prezentował to, co najwyższy guru, Bóg, mówi w autentycznych pismach świętych. Guru nie może zmienić przekazu sukcesji uczniów.

Musimy zrozumieć, że nie możemy przeprowadzić prac badawczych, aby znaleźć Prawdę Absolutną. Sam Caitanya Mahaprabhu powiedział: "Mój Guru Maharaja, Mój mistrz duchowy, uważał Mnie za wielkiego głupca".
Ten, kto pozostaje wielkim głupcem przed swoim guru, sam jest guru.
Jednakże, jeśli ktoś mówi: "Jestem tak zaawansowany, że mogę przemawiać lepiej niż mój guru", to jest po prostu draniem. W Bhagavad-gicie (4.2) Śri Kryszna mówi:

evam parampara-praptam
imam rajarsayo viduh
sa kaleneha mahata
yogo nastah parantapa

"Ta najwyższa nauka przekazywana było poprzez sukcesję uczniów, i święci królowie poznawali ją w ten sposób. Ale z biegiem czasu sukcesja uczniów została przerwana i nauka ta – taka jaką jest – zdaje się być stracona".

Przyjęcie guru nie jest kwestią mody. Ten, kto poważnie pragnie zrozumieć życie duchowe, potrzebuje guru. Przyjęcie guru jest koniecznością, gdyż należy być bardzo poważnym w dążeniu do zrozumienia życia duchowego, Boga, właściwego działania i swojego związku z Bogiem. Kiedy jesteśmy bardzo poważni w tym względzie, potrzebujemy guru. Nie powinniśmy udawać się do guru jedynie dlatego, że posiadanie guru jest obecnie w modzie. Musi być tu podporządkowanie, gdyż bez podporządkowania nie możemy się niczego nauczyć. Jeśli udajemy się do guru jedynie po to, aby rzucić mu wyzwanie, to nie nauczymy się niczego. Musimy przyjąć guru tak, jak Arjuna przyjął swojego guru, Samego Śri Krysznę:

karpanya-dosopahata-svabhavah
prcchami tvam dharma-sammudha-cetah
yac chreyah syan niścitam bruhi tan me
śisyas te 'ham śadhi mam tvam prapannam

"Jestem teraz zdezorientowany co do swego obowiązku i z powodu słabości straciłem wszelki spokój. Dlatego proszę, powiedz mi, co jest dla mnie najlepsze. Jestem teraz Twoim uczniem i duszą podporządkowaną Tobie Poucz mnie, proszę". (Bhagavad-gita 2.7).

Na tym polega proces przyjęcia guru. Guru jest reprezentantem Kryszny, reprezentantem poprzednich acaryów. Kryszna mówi, że wszyscy acaryowie są Jego reprezentantami. Zatem guru powinien otrzymywać taki sam szacunek, jaki należny jest Bogu. Tak jak Viśvanatha Cakravarti Thakura mówi w swojej modlitwie do mistrza duchowego, yasya prasadad bhagavat-prasadah: "Dzięki łasce mistrza duchowego otrzymujemy błogosławieństwo Kryszny". Zatem, jeśli podporządkowujemy się bona fide guru, podporządkowujemy się Bogu. Bóg przyjmuje nasze podporządkowanie się guru.

W Bhagavad-gicie (18.66) Kryszna instruuje:

sarva-dharman parityajya
mam ekam śaranam vraja
aham tvam sarva-papebhyo
moksayisyami ma śucah

"Porzuć wszystkie rodzaje religii i po prostu podporządkuj się Mnie. Ja wyzwolę cię od wszelkich następstw grzechów. Nie lękaj się więc". Ktoś może spytać: "Gdzie jest Kryszna? Podporządkuję się Mu". Ale nie – proces polega na tym, że najpierw podporządkowujemy się reprezentantowi Kryszny, a dopiero potem podporządkowujemy się Krysznie. Dlatego jest powiedziane: saksad-dharitvena samasta-śastraih: guru jest równie dobry jak Bóg. Kiedy ofiarowujemy wyrazy szacunku guru, ofiarowujemy je także Bogu. Ponieważ próbujemy stać się świadomi Boga, powinniśmy nauczyć się ofiarowywać wyrazy szacunku Bogu poprzez Jego reprezentanta. We wszystkich śastrach jest powiedziane, że guru jest równie dobry jak Bóg, ale guru nigdy nie mówi: "Jestem Bogiem". Uczeń ma obowiązek ofiarowywać guru taki szacunek, jaki należny jest Bogu, ale guru nigdy nie myśli: "Moi uczniowie ofiarowują mi taki sam szacunek, jaki ofiarowują Bogu, zatem stałem się Bogiem". Skoro tylko tak myśli, staje się psem, a nie Bogiem. Dlatego Viśvanatha Cakravarti mówi: kintu prabhor yah priya eva tasya. Guru otrzymuje taki sam szacunek jak Bóg, ponieważ jest najbardziej zaufanym sługą Boga. Bóg jest zawsze Bogiem, a guru jest wielbicielem-Bogiem (sevaka-bhagavan). Dlatego guru jest nazywany prabhupada. Słowo prabhu oznacza "pan", a pada oznacza "pozycja". Zatem prabhupada oznacza tego, który przyjął pozycję Pana. Jest to tym samym co saksad-dharitvena samasta-śastraih.

Guru jest konieczny jedynie wtedy, jeśli poważnie podchodzimy do zrozumienia nauki o Bogu. Nie powinniśmy przyjmować guru jedynie ze względu na modę. Ten, kto przyjął guru, mówi w sposób inteligentny. Nigdy nie mówi nonsensów. Taka jest oznaka przyjęcia bona fide guru. Z pewnością powinniśmy ofiarowywać wszelkie wyrazy szacunku mistrzowi duchowemu, ale również powinniśmy pamiętać, jak wypełniać jego polecenia. W Bhagavad-gicie (4.34) Sam Śri Kryszna mówi nam, jaka jest metoda odszukania i zbliżenia się do guru:

tad viddhi pranipatena
paripraśnena sevaya
upadeksyanti te jnanam
jnaninas tattva-darśinah

"Spróbuj poznać prawdę przez zbliżenie się do mistrza duchowego. Zadawaj mu pokorne pytania i służ mu z oddaniem. Samozrealizowana dusza może udzielić ci wiedzy, gdyż ona ujrzała prawdę". Zatem pierwszym procesem jest podporządkowanie. Musimy znaleźć taką wzniosłą osobę i dobrowolnie się jej podporządkować. Śastry polecają, że zanim przyjmiemy guru, musimy dobrze go sprawdzić, aby przekonać się, czy możemy się mu podporządkować. Nie powinniśmy przyjmować guru bez zastanowienia, z powodu fanatyzmu. Jest to bardzo niebezpieczne. Guru również powinien sprawdzić osobę, która pragnie zostać jego uczniem, aby zobaczyć, czy jest ona odpowiednim kandydatem. Jest to sposób zawierania związku pomiędzy guru i uczniem. Niczego tutaj nie brakuje, ale musimy poważnie podjąć ten proces. Wówczas będziemy mogli zostać wyszkoleni na bona fide uczniów. Najpierw musimy odnaleźć autentycznego guru, ustanowić nasz związek z nim i działać odpowiednio. Wówczas nasze życie: będzie pomyślne, gdyż guru może oświecić poważnego ucznia, który znajduje się w ciemności niewiedzy.

Każdy rodzi się draniem i głupcem. Gdybyśmy rodzili się wykształconymi, to jaka byłaby potrzeba chodzenia do szkoły? Jeśli nie pogłębiamy wiedzy, nie jesteśmy lepsi od zwierząt. Zwierzę może powiedzieć, że nie ma potrzeby studiowania pism, i że samo zostało guru, ale jak ktoś może osiągnąć wiedzę bez studiowania autorytatywnych książek o nauce i filozofii? Guru będący draniami próbują uniknąć tych rzeczy. Musimy zrozumieć, że wszyscy urodziliśmy się draniami i głupcami i że musimy zostać oświeceni. Musimy otrzymać wiedzę, aby uczynić nasze życie doskonałym. Jeśli nie uczynimy naszego życia doskonałym, poniesiemy porażkę. Co jest tą porażką? Jest nią walka o egzystencję. Usiłujemy osiągnąć lepsze życie, wyższą pozycję i dlatego zmagamy się tak ciężko. Ale nie wiemy, czym faktycznie jest ta wyższa pozycja.

Bez względu na to, jaką pozycję mamy w tym świecie materialnym, musimy ją porzucić. Możemy mieć pozycję dobrą albo złą, ale w każdym razie, nie możemy tu pozostać. Możemy zarabiać miliony dolarów i myśleć: "Teraz znajduję się w dobrej sytuacji", ale tę naszą pozycję może zakończyć jakaś mała dyzenteria czy cholera. Jeśli bank bankrutuje, jesteśmy zrujnowani. Tak naprawdę nigdy nie znajdziemy dobrej pozycji w tym świecie materialnym. Jest to, farsa. Ci, którzy starają się osiągnąć lepszą pozycję w tym świecie, ostatecznie ponoszą porażkę, ponieważ nie ma tutaj żadnej lepszej pozycji. Bhagavad-gita (14.26) mówi, że lepszą pozycją jest:

mam ca yo 'vyabhicarena
bhakti-yogena sevate
sa gunan samatityaitan
brahma-bhuyaya kalpate

"Kto całkowicie angażuje się w służbę oddania, kto nie upada w żadnych okolicznościach, ten od razu przekracza guny natury i wznosi się na płaszczyznę Brahmana".

Czy istnieje jakakolwiek nauka, dzięki której moglibyśmy stać się nieśmiertelni? Tak. Możemy stać się nieśmiertelni, ale nie w sensie materialnym. Tej wiedzy nie możemy otrzymać na tzw. uniwersytetach. Jednakże wiedza, przez którą możemy stać się nieśmiertelni, jest zawarta w pismach wedyjskich. Ta nieśmiertelność jest naszą lepszą pozycją. Nigdy więcej narodzin, nigdy więcej śmierci, nigdy więcej starości ani chorób. W ten sposób guru przyjmuje na siebie bardzo wielką odpowiedzialność. Musi prowadzić swego ucznia i uczynić go odpowiednim kandydatem do osiągnięcia tej doskonałej pozycji – nieśmiertelności. Guru musi mieć kwalifikacje, aby przyprowadzić swojego ucznia z powrotem do domu, z powrotem do Boga.
- Prawda i Piękno - Rozdział 28

03.19.32 Maitreya mówił dalej: Mój drogi Viduro, wyjaśniłem ci, jak Osoba Boga pojawił się w pierwszej inkarnacji dzika i w zaciętej walce zabił demona o niesłychanej sile, jakby ten byk zwykłą zabaweczką. A wszystko opowiedziałem ci tak, jak usłyszałem od mojego mistrza duchowego.

03.19.32 Znaczenie: W powyższym wersecie mędrzec Maitreya mówi, że historia, którą tutaj przytoczył: o tym jak Najwyższa Osoba Boga zabił Hiranyaksę, pochodzi z dobrego źródła. On sam nic nie stworzył, nic nie dodał, nic nie poddał interpretacji, opowiedział jedynie to, co usłyszał od swego mistrza duchowego. A więc przyjął za bona fide system parampara, czyli system przekazywania transcendentalnego posłania w sukcesji uczniów.

Jeśli jakiś acarya lub nauczyciel nie otrzymał wiedzy, którą przekazuje,
w bona fide procesie słuchania od mistrza duchowego,
wówczas jego twierdzenia nie mają żadnej wartości.

Powyższy werset mówi również, że choć demon miał nieograniczone moce, dla Pana był niczym kukiełka. Dziecko bez zbytniego wysiłku może popsuć tak wiele zabawek. I Panu zabicie tego demona nie sprawiło żądnych trudności, mimo iż zwykłemu człowiekowi ze świata materialnego mógł się on wydawać nadzwyczaj potężnym i zadziwiającym. Pan może zabić miliony demonów z łatwością dziecka, które bawi się zabawkami i po prostu je psuje.

03.19.33 Śri Suta Gosvami mówił dalej: Mój drogi braminie, Ksatta [Vidura], który był wielkim bhaktą Pana, odczuł transcendentalną rozkosz i niezmierne szczęście, gdy z ust autorytetu, jakim był mędrzec Kausarava [Maitreya], słuchał opowieści o rozrywkach Najwyższej Osoby Boga.

03.19.33 Znaczenie: Werset ten wyjaśnia, że jeśli pragniemy czerpać transcendentalną radość ze słuchania o rozrywkach Pana, musimy słuchać z autorytatywnego źródła. Maitreya usłyszał tę historię od swego bona fide mistrza duchowego, a Vidura wysłuchał jej od Maitreyi.

Autorytetem jest ten, kto prezentuje to,
co usłyszał od swego mistrza duchowego.
A ten kto nie przyjął bona fide mistrza duchowego,
nie może zostać autorytetem.

Powyższy werset tłumaczy to niezwykle wyraźnie. Jeśli pragniemy czuć transcendentalną przyjemność, musimy znaleźć osobę będącą odpowiednim autorytetem. Bhagavatam mówi również, że rozrywkami Pana możemy rozkoszować się jedynie słuchając ich z całą uwagą z autorytatywnego źródła. W innym przypadku nie jest to możliwe. Dlatego Sanatana Gosvami ostrzegał, by nie słuchać opowieści o Panu z ust niebhaktów. Niebhaktowie są niczym węże. Jak jad węża zatruwa mleko, tak opowieści o rozrywkach Pana, choć czyste niczym mleko, stają się trucizną, gdy dotkną ich nieczyste usta niebhaktów. Takie sytuacje są niebezpieczne i nie odczujemy w nich żadnej transcendentalnej przyjemności. Pan Caitanya ostrzegał, abyśmy nie słuchali opisów rozrywek Pana od Mayavadich, czyli od impersonalistów. Wyraźnie powiedział, mayavadi-bhasya śunile haya sarva naśa: gdy ktoś słucha jak Mayavadi interpretuje rozrywki Pana lub Bhagavad-gitę, Śrimad-Bhagavatam czy pozostałą literaturę wedyjską, wówczas jest stracony. Gdy ktoś zwiąże się z impersonalistami, nigdy nie zrozumie Osoby Boga i Jego transcendentalnych rozrywek.

Suta Gosvami mówił do mędrców, pomiędzy którymi pierwszym był Śaunaka, zatem w tym wersecie zwrócił się do nich jako do dvija, co oznacza podwójnie urodzonych. Wszyscy mędrcy zgromadzeni w Naimisaranya, którzy słuchali Śrimad- Bhagavatam od Suty Gosvamiego, byli braminami. Lecz zdobycie kwalifikacji bramina – to nie wszystko. Bycie podwójnie urodzonym nie jest jeszcze doskonałością. Doskonałość osiągamy wtedy, gdy z bona fide źródła słuchamy o rozrywkach i dokonaniach Pana.

07.15.76 Jakież to wspaniałe, że Najwyższa Osoba Boga, Parabrahman, Krsna, którego wielcy mędrcy poszukują w celu osiągnięcia wyzwolenia i transcendentalnego szczęścia, występuje w roli waszego najlepszego dobroczyńcy, przyjaciela, kuzyna, jest waszym sercem i duszą, waszym przewodnikiem i mistrzem duchowym.

07.15.76 Znaczenie: Krsna może zostać przewodnikiem i mistrzem duchowym każdego, kto poważnie pragnie zyskać Jego łaskę. Pan posyła mistrza duchowego, aby wyszkolił bhaktę, a kiedy bhakta jest zaawansowany, Pan działa jako mistrz duchowy z wewnątrz jego serca.

tesam satata-yuktanam bhajatam priti-purvakam
dadami buddhi-yogam tam yena mam upayanti te

"Tym, którzy zawsze są Mi oddani i z miłością Mi służą, Ja daję inteligencję, która do Mnie ich prowadzi." Krsna nie staje się bezpośrednim mistrzem duchowym dla tego, kto nie jest w pełni wyszkolonym przez mistrza duchowego będącego jego reprezentantem. Dlatego, jak to już przedyskutowaliśmy, mistrza duchowego będącego reprezentantem Pana nie należy uważać za zwykła ludzką istotę. Taki mistrz duchowy nigdy nie udziela uczniowi żadnej fałszywej wiedzy, lecz jedynie wiedzę doskonałą. Dlatego jest on reprezentantem Krsny. Krsna pomaga jako guru, czyli mistrz duchowy, z wewnątrz i z zewnątrz. Z zewnątrz pomaga bhakcie jako Swój reprezentant, a z wewnątrz osobiście rozmawia z czystym bhaktą i udziela mu instrukcji, dzięki którym może on powrócić do domu, z powrotem do Boga.


01.19.37 Znaczenie:
Dopóki ktoś w pełni nie pragnie pytać o drogę doskonałości, dopóty nie ma potrzeby udawania się do mistrza duchowego.
Mistrz duchowy nie jest rodzajem dekoracji dla gospodarzy.
Ogólnie mówiąc, współcześni materialiści angażują tak zwanego mistrza duchowego bez żadnego pożytku. Pseudo-duchowy mistrz schlebia tak zwanym uczniom, i skutkiem tego tak mistrz, jak i osoba znajdująca się pod jego kuratelą, idą bez wątpienia do piekła. Maharaja Pariksit jest właściwym przykładem ucznia, ponieważ postawił on pytania żywotne dla interesu wszystkich ludzi, szczególnie dla ludzi umierających. Pytanie postawione przez Maharaję Pariksita jest podstawową zasadą kompletnej tezy Śrimad-Bhagavatam. Teraz zobaczymy jak inteligentnie wielki mistrz odpowiada.

NAUCZANIE, GURU I BHAKTÓW

05.05.15 Kto poważnie myśli o powrocie do domu, z powrotem do Boga, ten powinien uważać, że łaska Najwyższej Osoby Boga jest summum bonum i głównym celem w życiu. Jeśli jest ojcem instruującym swoich synów, mistrzem duchowym instruującym swoich uczniów czy też królem instruującym sowich obywateli, powinien udzielać im instrukcji zgodnie z Moimi radami. Nawet jeżeli uczeń, syn, czy obywatel nie jest czasami w stanie wypełnić jego polecenia, nie powinien gniewać się na nich, lecz powinien nadal udzielać instrukcji. Za wszelką cenę należy zaangażować w służbę oddania będących w ignorancji ludzi, którzy spełniają pobożne i bezbożne czynności. Powinni oni zawsze unikać czynności karmicznych. Jaką korzyść może odnieść ten, kto narzuca niewolę czynności karmicznych swojemu (pozbawionemu transcendentalnej mądrości) uczniowi, synowi czy obywatelowi. Podobne jest to prowadzeniu ślepca do ciemnej studni i powodowanie, że on w nią wpada.

05.05.17 W jaki sposób ten, kto jest rzeczywiście uczony, łaskawy i zaawansowany w wiedzy duchowej, może zaangażować w czynności karmiczne osobę będącą w ignorancji i oddaną ścieżce samsary, powodując w ten sposób jej dalsze uwikłanie w materialną egzystencję? Jeżeli ślepiec postępuje złą drogą, to w jaki sposób dżentelmen pozwoli mu pójść w stronę niebezpieczeństwa? Jak może zaaprobować taką metodę? Żaden mędrzec ani łaskawy człowiek nie pozwoli na to.

05.05.18 "Kto nie potrafi zapewnić swoim podopiecznym wyzwolenia ze ścieżki powtarzających się narodzin i śmierci, nigdy nie powinien zostawać mistrzem duchowym, ojcem, mężem, matką czy godnym czci półbogiem.

GURU, PRZYJMOWANIE UCZNIÓW



07.15.26 Mistrza duchowego należy uważać bezpośrednio za Najwyższego Pana, ponieważ daje on transcendentalną wiedzę w celu oświecenia. Jeśli zatem ktoś utrzymuje materialną koncepcję, że mistrz duchowy jest zwykłą ludzką istotą, osobę taką spotyka tylko zawód. Jej oświecenie, studia nad Vedami i wiedza podobne są do kąpieli słonia.

07.15.26 Znaczenie: Polecane jest, aby honorować mistrza duchowego jako będącego na jednakowym poziomie z Najwyższą Osobą Boga. Saksad dharitvena samasta-śastraih. Jest to nakazem każdego pisma. Acaryam mam vijaniyat. Należy uważać, żeacarya jest tak dobry jak Najwyższa Osoba Boga. Jeśli ktoś, pomimo tych wszystkich instrukcji, uważa mistrza duchowego za zwykłą ludzką istotę, jest potępiony. Jego studia nad Vedami oraz jego wyrzeczenia i pokuty w celu uzyskania oświecenia są wszystkie daremne, niczym kąpiel słonia. Słoń kąpie się dokładnie w jeziorze, ale skoro tylko wychodzi na brzeg, podnosi kurz z ziemi i obsypuje nim całe swoje ciało. Tak więc kąpiel słonia nie ma sensu. Można sprzeczać się mówiąc, że skoro krewni mistrza duchowego i jego sąsiedzi uważają go za zwykłego człowieka, to jaki błąd popełnia uczeń, który również uważa go za zwykłą ludzką istotę? Odpowiada na to następny werset, ale zalecenie jest takie, aby nigdy nie uważać mistrza duchowego za zwykłego człowieka. Należy ściśle przestrzegać instrukcji mistrza duchowego, gdyż kiedy on jest zadowolony, z pewnością zadowolony jest Najwyższa Osoba Boga. Yasya prasadad bhagavat-prasado yasyaprasadan na gatih kuto 'pi.



07.15.27 Najwyższa Osoba Boga, Pan Krsna, jest panem wszystkich żywych istot i materialnej natury. Jego lotosowych stóp poszukują i wielbią wielce święte osoby, takie jak Vyasa. Niemniej jednak istnieją głupcy, którzy uważają Pana Krsnę za zwykłą ludzka istotę.

07.15.27 Znaczenie: Przykład Pana Krsny jako Najwyższej Osoby Boga jest właściwy, jeśli chodzi o zrozumienie mistrza duchowego. Mistrz duchowy jest zwany sevaka-bhagavanem, służącym Osobą Boga, a Krsna jest zwany sevya-bhagavanem, Najwyższą Osobą Boga, którego należy czcić. Mistrz duchowy jest wielbiącym Bogiem, podczas gdy Najwyższa Osoba Boga, Krsna, jest Bogiem wielbionym. Taka jest różnica pomiędzy mistrzem duchowym a Najwyższą Osobą Boga.

A oto inny punkt: mistrz duchowy prezentuje Bhagavad-gitę, będącą instrukcjami Najwyższej Osoby Boga, bez żadnych zniekształceń, taką, jaką jest. Zatem Prawda Absolutna obecny jest w mistrzu duchowym. Jak wyraźnie oznajmia werset 26, jnana-dipa-prade. Najwyższa Osoba Boga daje prawdziwą wiedzę całemu światu, a mistrz duchowy – jako reprezentant Najwyższego Boga – szerzy ten przekaz na całym świecie. Zatem na platformie absolutnej nie ma różnicy pomiędzy mistrzem duchowym a Najwyższą Osobą Boga. Jeśli ktoś uważa Najwyższą Osobę – Krsnę albo Pana Ramacandrę – za zwykłą ludzka istotę, nie oznacza to, że Pan staje się zwykłym człowiekiem. Podobnie, jeśli członkowie rodziny mistrza duchowego, który jest bona fide reprezentantem Najwyższej Osoby Boga, uważają go za zwykłą ludzka istotę, nie oznacza to, że się on nią staje. Mistrz duchowy jest tak dobry jak Najwyższa Osoba Boga. I dlatego ten, kto jest bardzo poważny co do duchowego postępu, musi patrzeć na mistrza duchowego w ten sposób. Nawet małe odstępstwo od tego zrozumienia może spowodować katastrofę w wedyjskich studiach i wyrzeczeniach ucznia.

Prahladananda Swami
Mahabhagavata i rasika guru 1
http://www.youtube.com/watch?v=qHy6wSrB ... nBf7iWqslw

Mahabhagavata i rasika guru 2
http://www.youtube.com/watch?v=EuffHCSP ... ure=relmfu



07.13.46 Znaczenie: Jak przytoczone jest w Caitanya-caritamrta (Madhya 8.128), Śri Caitanya Mahaprabhu powiedział:

kiba vipra, kiba nyasi, śudra kene naya
yei krsna-tattva-vetta sei 'guru' haya

Guru, czyli mistrzem duchowym, może być każdy, kto jest dobrze zaznajomiony z nauką o Krsnie. Dlatego też, mimo iż Prahlada Maharaja był grhasthą rządzącym demonami, był on paramahamsą. Najlepszą z istot ludzkich, a zatem jest on naszym guru. Dlatego też na liście guru, czyli autorytetów, zawsze jest imię Prahlada Maharajy:

svayambhur naradah śambhuh kumarah kapilo manuh
prahlado janako bhismo balir vaiyasakir vayam
(Bhag. 6.3.20)

Wniosek jest taki, że paramahamsa jest wzniosłym bhaktą (bhagavatpriya). Taki paramahamsa może znajdować się na jakimkolwiek etapie życia – może być brahmacarinem, grhasthą, vanaprasthą lub sannyasinem – i być jednakowo wyzwolonym i wzniosłym.

ODRZUCENIE GURU

02.05 Znaczenie: Według kodeksu życia duchowego, powinno się opuścić nauczyciela, który angażuje się w jakieś wstrętne czyny, i który stracił rozsądek.

01.07.43 Znaczenie: Zgodnie z pismami świętymi, nauczyciel albo mistrz duchowy może zostać odrzucony w wypadku, kiedy swoim postępowaniem dowodzi, iż nie jest on godny pozycji guru, czyli mistrza duchowego. Guru jest również nazywany acaryą, czyli osobą, która przyswoiła sobie esencję wszystkich śastr i która pomaga przyswoić sobie tę wiedzę swoim uczniom.

05.05.18 Znaczenie: Jest wielu mistrzów duchowych, jednakże Rsabhadeva radzi, aby nikt nim nie zostawał, jeżeli nie jest w stanie uchronić swego ucznia od narodzin i śmierci. Dopóki ktoś nie jest czystym bhaktą Krsny, dopóty nie może uchronić siebie od ścieżki powtarzających się narodzin i śmierci. Tyaktva deham punar janma naiti mam eti so 'rjuna. Narodziny i śmierć można powstrzymać jedynie wtedy, kiedy powróci się do domu, z powrotem do Boga. Jednakże, kto może powrócić do Boga, jeżeli rzeczywiście nie rozumie Najwyższego Pana? Janma karma ca me divyam evam yo vetti tattvatah.
W historii istnieje wiele przykładów, które ilustrują instrukcje Rsabhadevy. Bali Maharaja odrzucił Śukracaryę, ponieważ nie był on w stanie uwolnić go od ścieżki powtarzających się narodzin i śmierci. Śukracarya nie był czystym bhaktą, posiadał pewne skłonności do pracy przynoszącej korzyści i zaprotestował, kiedy Bali Maharaja obiecał oddać wszystko Panu Visnu. W rzeczywistości wszyscy powinni oddawać wszystko Panu, ponieważ wszystko należy do Niego. Zatem Najwyższy Pan poleca w Bhagavad-gicie (9.27):

yat karosi yad aśnasi yaj juhosi dadasi yat
yat tapasyasi kaunteya tat kurusva mad-arpanam

"Cokolwiek czynisz, spożywasz, składasz w ofierze i dajesz w darze, jak również wszelkie wyrzeczenia które praktykujesz, powinny być, o synu Kunti, ofiarą dla Mnie.” To jest bhakti. Kto nie jest bhaktą Najwyższego Pana, ten nie jest w stanie oddać Mu wszystkiego. A kto tak nie czyni, nie może zostać mistrzem duchowym, mężem, ojcem czy matką. Podobnie, żony braminów spełniających ofiary porzuciły swoich krewnych dla zadowolenia Krsny. Jest to przykład żony odrzucającej męża, który nie jest w stanie jej wybawić od zagrażających jej niebezpieczeństw narodzin i śmierci. Podobnie Prahlada Maharaja odrzucił swego ojca, a Bharata Maharaja odrzucił swoja matkę (janani na sa syat). Słowo daivam oznacza półboga lub osobę, która otrzymuje cześć od swoich podwładnych. Zazwyczaj mistrz duchowy, mąż, ojciec, matka czy wyższy krewny otrzymują cześć od niższego krewnego, ale w wersecie tym Rsabhadeva nie pozwala na to. Najpierw ojciec, mistrz duchowy lub mąż muszą być w stanie uwolnić swoich podwładnych od powtarzających się narodzin i śmierci. Jeżeli ktoś nie jest w stanie tego dokonać, zanurza się w oceanie wyrzutów za swoje nieprawe czynności. Wszyscy powinni być bardzo odpowiedzialni i opiekować się swoimi podwładnymi, tak jak mistrz duchowy opiekuje się swoim uczniem lub ojciec zajmuje się swoim synem. Nie można szczerze wywiązywać się z tych obowiązków, dopóki nie jest się w stanie zapewnić swoim podwładnym wyzwolenia od powtarzających się narodzin i śmierci.



Śrila Prabhupada specjalnie ostrzega: "Lepiej nie przyjmować żadnych uczniów." Śrila Prabhupada powiedział, "guru może stać się guru, z rozkazu swojego guru. To wszystko. W przeciwnym razie nikt nie może stać się guru. "(SP Bg. Wykład, 1975)
------------
Bhaktisiddhanta Saraswati Thakura ostrzegał: "Ten, kto myśli, że jest guru jest " Garu "." Garu " oznacza krowę. Krowa jest zwierzęciem. Możemy czcić krowę czasami, ale pozostaje jednak zwierzęciem.
http://www.harekrsna.de/reform/e_pr_init.htm

Wielu wielbicieli, którzy myślą o sobie, że są wielbicielami Kryszny, nie są wielbicielami Kryszny, nigdy nie wrócą do Kryszny. Kim oni są?

Dhanesvara Prabhu
Kontrola Umysłu / control of mind
http://www.youtube.com/watch?v=YcbbQXRH ... plpp_video

Trivikrama Swami
Czy i jak znaleźć guru

Trivikrama Swami
Nie przyjmuj umysłu za guru

Prabhupad powiedział, że nawet w naszym Towarzystwie Świadomości Kryszny powinniśmy być selektywni:

Mahadyuti Prabhu
Kto jest prawdziwym wielbicielem Kryszny
http://www.youtube.com/watch?v=Nwtv9zD1 ... plpp_video

Trivikrama Swami
Prawdziwi Wielbiciele Boga
http://www.youtube.com/watch?v=1copaABi ... plpp_video




Inicjacja

Antya 04.194 Znaczenie: Cytat ten pochodzi ze Śrimad-Bhagavatam (11.29.34). W momencie inicjacji bhakta rezygnuje ze wszystkich swoich materialnych koncepcji. A zatem, mając kontakt z Najwyższą Osobą Boga, znajduje się na platformie transcendentalnej. I tak oto zdobywszy wiedzę i duchową platformę, zawsze angażuje się w służenie duchowemu ciału Krsny. Gdy ktoś uwolni się w ten sposób od materialnych powiązań, ciało jego staje się duchowe i Krsna przyjmuje jego służbę. Jednakże Krsna nie przyjmuje niczego od osoby, która ma materialną koncepcję życia. Gdy bhakta nie pragnie już dłużej materialnego zadowalania zmysłów, wtedy w swej duchowej tożsamości angażuje się w służbę dla Pana, ponieważ budzi się jego drzemiąca duchowa świadomość. To przebudzenie duchowej świadomości sprawia, że jego ciało staje się duchowe i tak oto staje się on zdolnym do pełnienia służby dla Pana. Karmici mogą uważać ciało bhakty za materialne, lecz w rzeczywistości ono takim nie jest, jako że bhakta nie ma koncepcji materialnej przyjemności. Jeśli ktoś myśli, że ciało czystego bhakty jest materialne, dopuszcza się zniewagi. Jest tovaisnava-aparadha. Trzeba w związku z tym zajrzeć do Brhad-bhagavatamrty (1.3.45 i 2.3.139) Śrila Sanatany Gosvamiego.


Antya 04.192 "W czasie inicjacji, gdy bhakta całkowicie podporządkowuje się służbie dla Pana, Krsna uznaje go za tak dobrego jak On Sam.

Antya 04.193 "Gdy ciało bhakty przeobraża się w ten sposób w duchową egzystencję, wówczas pełni on w tym transcendentalnym ciele służbę dla lotosowych stóp Pana.

Antya 04.194 "'Kiedy żywa istota podlegająca narodzinom i śmierci porzuca wszelkie materialne czynności i Mnie poświęca swe życie, żeby wypełniać Moje polecenie i w ten sposób działa według Moich instrukcji, osiąga wówczas platformę nieśmiertelności i staje się zdolną do cieszenia się duchowym szczęściem płynącym z wymiany miłosnych smaków ze Mną.'